Djem & Kane

Fijne Feestdagen!!

2011-12-25T20:33:00.001+01:00

Keelontsteking

2011-10-27T15:19:00.001+02:00

Mijn arme mannetje heeft een fikse keelontsteking te pakken... Vorige week was hij al een aantal dagen ziekjes met wat koorts maar daar had hij weinig last van. Zaterdagavond waren Shanna en Bart bij ons aan het eten toen Bart ineens zei dat Kane wel erg warm aanvoelde... Hij had toen al ruim 39 graden koorts, maar leek er weinig last van te hebben.

Maar dat was de volgende dag wel anders. Als een ziek vogeltje met ruim 40 graden koorts hing hij in onze armen. Toen ook maandag de koorts niet minder bleek te zijn ben ik toch even met hem naar de huisarts gegaan en al snel werd duidelijk dat hij een flinke keelontsteking te pakken had.

Gewapend met een recept voor antibiotica gingen Kane en ik vol goede moed huiswaarts. De ervaring is dat een antibiotica toch wel snel de koorts doet zakken. Helaas liep het even anders dan ik dacht...Kane weigerde namelijk de antibiotica in te nemen...en als hij het dan toch binnen had, spuugde hij het gewoon weer uit. Wat een drama...een beetje antibiotica naar binnen krijgen bij een 3-jarig kereltje is dan nog moeilijker dan ik dacht.

Kane bleef maar koorts houden en de antibiotica weigeren... Na verschillende telefoontjes naar de huisartsenpost en huisarts kregen we gelukkig de volgende dag een andere antibiotica. Deze hoefde hij maar 1 xp er dag (in plaats van 4x!) en een veel minder grote hoeveelheid per keer, voor maar 3 dagen lang (in plaats van een week!). Gelukkig was dat wel te doen en al snel knapte Kane op... Gelukkig was Kane na 3 dagen weer helemaal de oude

In de krant!

2011-10-14T12:15:00.016+02:00

Voor het verschonen van de kattenbak gebruik ik altijd een krant...zo ook van de week...ik pakte de krant uit de krantenbak en leg hem klaar op tafel... Ineens zie ik achterop de krant een foto van een schoolklas...ik denk bij mezelf dat het Djems klas wel lijkt en kijk even wat beter en ja hoor...mijn meisje staat gewoon in de krant!

Op school hebben ze zo rond de periode van de Huizerdag ter ere van de 25e Huizerdag een aantal ballonnen opgelaten met daaraan hun naam. Een ballon van een meisje uit Djems klas was 3e geworden. Ter ere hiervan kreeg het meisje een cadeautje en werd er een foto gemaakt die in 2 plaatselijke kranten geplaatst zijn: Het Nieuwsblad voor Huizen en de Huizer Courant.

En dit was het resultaat:

Welkom lief nichtje!

2011-10-07T17:49:00.009+02:00

Ja! Daar is ze dan! Gisteren is geboren Kiki Sophie Philips! Ze heeft even op zich laten wachten, maar dan heb je ook wat! ;-) Kiki weegt 2820 gram...een lekker kleintje dus, net zoals haar grote nicht!

Tandje eruit!

2011-10-03T17:28:00.007+02:00

Al weken zat haar ondertandje los, maar het tandje wilde er maar niet uit. Inmiddels kwam haar nieuwe tandje erachter door, die er helemaal scheef achter groeide omdat het nieuwe tandje geen ruimte had om op de juiste plek te groeien.

Zaterdag zat Djem in een winkel voor de spiegel haar tandje te bekijken, toen ze hem eindelijk wat verder door durfde te duwen; het resultaat was dat haar tandje nog maar voor een klein stukje vast zat!

Toen we brood bij de bakker gingen kopen was er al een mevrouw die hem er wel uit wilde trekken, maar natuurlijk wilde Djem dat niet. Ze vond het toch maar wat spannend en ineens, zomaar, in de Albert Heijn had ze haar tandje eruit

Toevallig stond er voor vandaag een controle gepland bij de tandarts. Natuurlijk hebben we meteen gevraagd of het kwaad kan als haar tandje er zo achter groeit, maar dat gaat helemaal goedkomen. De tandarts vertelde namelijk dat het de natuur is dat tandjes naar voren groeien dus over een tijdje zit haar tandje weer helemaal op haar plaats.

Helaas was er ook wat minder nieuws over Djem's gebitje. Het nieuwe kiesje wat aan het doorkomen is mist een deel glazuur. Dit heeft niets te maken met het wel of niet goed poetsen, maar alles met de ontwikkeling van haar tanden en kiezen. Die worden tijdens de zwangerschap en het eerste levensjaar aangelegd. De tandarts vroeg meteen of Djem veel ziek geweest is in haar eerste levensjaar...lang hoefde ik niet na te denken over het antwoord. Dit in combinatie met mijn zwangerschap die niet heel makkelijk geweest is, verklaard waarom bij Djem het glazuur niet helemaal goed is afgewerkt. Djems lichaam is namelijk voornamelijk bezig geweest met 'beter worden' waardoor dit soort ontwikkelingen achter blijven...helaas...

Gelukkig houdt de tandarts Djem ontzettend goed in de gaten. Ze wil Djem over 3 maanden (in plaats van de gebruikelijke 6 maanden) weer terugzien. Dan zal er actie ondernomen worden als dat nodig zou zijn! (sealen oid)

Ik ben ontzettend blij met de keus toch naar een kindertandarts te gaan met Djem. Het is wel gebleken dat Djem niet een gemakkelijk gebit heeft en wellicht staan haar op jonge leeftijd toch wat 'moeilijke' behandelingen te wachten.

Maar...mijn meisje heeft het nergens over...net zo vrolijk als ze de behandelkamer inhuppelt, huppelt ze er weer uit!

Kinderhumor

2011-09-26T16:23:00.001+02:00

"Desiree!! Je moet snel komen...Djem is gevallen!" Aangezien Djem op skeelers staat spring ik op en ren ik achter het vriendinnetje aan naar buiten. "Waar is ze dan gevallen?" vraag ik het vriendinnetje. "Daar! Achter die bosjes!" In de verte hoor ik Djem huilen en ik ren op haar af!

Vervolgens hoor ik ineens twee meiden heel hard in lachen uitbarsten! "Het was een grapje, het was een grapje!" Opgelucht loop ik weer terug naar huis, de meiden giechelend achterlatend.

"Het was wel een goeie he, Djem!", hoor ik het vriendinnetje nog uitgelaten zeggen....

Kinderhumor..:-)

Frankrijk, Saint Gilles Croix de Vie, Givrand - Augustus 2011

2011-09-05T20:38:00.000+02:00

Het zit er alweer op...drie weken vakantie, waarvan we twee weken in Frankrijk geweest zijn. Twee weken hebben we ons vermaakt op deze camping. Hieronder een indruk van onze vakantie!

Jo-ann vierde haar vierde verjaardag op vakantie

Mooie avondlucht

Onze mobilhome

En die van onze buren...;-)

Visserdorpje

Sexy Jo-ann (en let even op haar schoenen)

Op het strand

Op de kermis

Bananenvoeten..;-)

Rijdende 'band'

Lol met Marjon

Blauwe lucht

Het zwembad

Spelletjes spelen in het spellenhonk

Dansen

Die ene speciale datum...

2011-08-08T09:35:00.000+02:00

Het is en blijft leuk om antwoord te geven op de vraag: 'Wat is de geboortedatum van uw zoon?' En de reacties die hier meestal op komen, zijn natuurlijk nog leuker... Ook al heb ik natuurlijk totaal geen invloed gehad op de geboortedag van Kane...ik heb het toch maar mooi gedaan! ;-) Nog steeds verbaas ik me erover, en natuurlijk in deze periode des te meer, dat Kane geboren is op best een bijzondere datum: 08-08-08.

Ik liep gelijk zwanger met een vriendin; onze eerste kindjes zijn allebei juli 2005...des te groter was de verrassing dat we van de tweede ook zo goed als gelijk zwanger waren. Zij op de 11e augustus uitgerekend en ik op de 12e. Natuurlijk hadden we beiden onze zinnen gezet op de 8e.

Toen ik op de ochtend van de 8e mijn eerste weeën kreeg, realiseerde ik me eigenlijk niet meteen dat het de 8e van de 8e was. Pas toen in het begin van de middag de verloskundige kwam om mijn vliezen te breken vroeg ik haar of zij dacht dat ik op deze datum ook zou gaan bevallen. Daar hoefde ik me volgens haar geen zorgen over te maken.

Vandaag is dit alles alweer 3 jaar geleden....mijn kleine mannetje is vandaag 3 jaar geworden! Gisteren hebben we het uitgebreid gevierd...en Kane heeft ervan genoten!

(oh...en die vriendin is helaas niet op de 8e bevallen, maar op haar uitgerekende datum, de 11e...;-))

's Morgens beneden...eindelijk heeft ook Kane zijn eigen fiets!

Kadootjes uitpakken

Kadootjes uitpakken met oma Mone

Moe maar voldaan bij oma Tiny

Het zieke kiesje

2011-07-27T08:35:00.004+02:00

In december schreef ik opgelucht een blog dat het boren van Djem d'r kiesjes erop zat....helaas bleek deze opluchting van korte duur, want zo ongeveer een maand of twee geleden begon Djem ineens te klagen over pijn in haar kies. Tijdens het tandenpoetsen zei ze steeds dat het poetsen pijn deed. Omdat ik bang was voor weer aan gaatje heb ik meteen een afspraak gemaakt bij de kindertandarts. Helaas duurde het ruim 3 weken voor we daar ook terecht konden.

Gelukkig bleek het geen nieuw gaatje te zijn, maar er was een ontsteking ontstaan onder een al gevuld gaatje. In december had de tandarts al aangegeven dat één kiesje wat moeilijk te boren was en dat het zou kunnen dat het kiesje de vulling niet zou 'pikken'. En dat is precies wat er gebeurt is...hierdoor is de ontsteking ontstaan. De tandarts gaf aan dat het kiesje 'erg ziek' was en eruit zou moeten.

Ook dit wordt weer heel erg kindvriendelijk aangepakt...voor de daadwerkelijke behandeling, mocht Djem eerst komen wennen. Dan wordt haar precies verteld wat er gaat gebeuren en leert ze de geluiden kennen. Djem vindt het altijd een feestje om naar de tandarts te gaan, dus natuurlijk hoopte ik dat het zo zou blijven.
Afgelopen maandag was het dan zover; Djem's kiesje zou eruit gaan. Al het hele weekend vroeg ze wanneer haar kiesje eruit zou gaan en stuiterend kwam ze binnen bij de tandarts. Terwijl ik met een knoop in mijn maag plaats nam in de wachtruimte, ging Djem huppelend naar binnen. De behandeling zou ongeveer 40 minuten duren, maar al na een klein half uurtje kwam mevrouw huppelend naar buiten....met haar kies in een doosje!

Ze moest na de behandeling nog een half uur op een gaasje bijten om het bloeden te stelpen. Buiten een enorme blaar op haar lip (misschien is het stom toevallig, dat kan natuurlijk) heeft ze nergens last van. De verdoving heeft in ieder geval goed zijn werk gedaan! :-)
Ik ben trots op mijn meisje....net 6 jaar oud, haar kies laten trekken en geen traan gelaten!

Een geitenfeestje...

2011-07-16T18:09:00.005+02:00

Eindelijk was het zaterdag zover...Djem mocht haar feestje vieren! Al vanaf dat ze wakker werd, vroeg ze wanneer de kinderen zouden komen en om 11.00 uur was het dan eindelijk zover! Vorig jaar wilde Djem heel graag naar de kinderboerderij, maar helaas was het weer toen slecht. Dit jaar zat de kinderboerderij vol voor de datum die wij wilden en dus gingen we op zoek naar iets anders en kwamen terecht bij....de geitenboerderij! Wat een beleving is dat...voor zowel de kinderen als de ouders!

Vanaf de parkeerplaats werden de kinderen opgehaald door Honny de pony met een huifkar. Aangekomen op de geitenboerderij kregen alle kindjes een taartje met wat limonade. Daarna kon het echte werk op de geitenboerderij beginnen!

Wat hebben de kinderen allemaal gedaan?
1. een echte megagrote haan geaaid
2. eieren gezocht in een groot kippenhok waar ontzettend veel kippen liepen
3. de kippen gevoerd
4. de geitenstal voorzien van vers stro
5. de geiten vanuit de wei de stal in gedreven
6. geiten gemolken
7. de geitenmelk aan de kleine geitjes gegeven
8. een kuikentje geaaid
9. en tot slot nog wat in de speeltuin gespeeld. Helaas was het weer ook deze zaterdag niet super mooi dus het spelen in de speeltuin hebben we niet al te lang kunnen doen.

Thuisgekomen hebben we met z'n allen pannenkoeken gegeten en een filmpje gekeken.

Hieronder een kleine impressie van Djem's feestje:

Lieve Daphne, Jay, Feline, Lars, Manou, Mats, Lara en Sara....namens Djem bedankt voor een onvergetelijke dag!

Feestvarken...

2011-07-12T19:15:00.004+02:00

Mijn meisje is zes jaar geworden...zes jaar alweer!! Zes jaar geleden kreeg ik haar in mijn armen en kon me er toen geen voorstelling van maken...naar school gaan...zwemles....het leek allemaal nog zo ver weg...maar niets is minder waar... De fase zwemles zijn we voorbij en Djem zit alweer bijna twee jaar op school.
Afgelopen zaterdag hebben we haar verjaardag thuis gevierd en vandaag mocht ze het nog even dunnetjes over doen in de klas!

's Morgens was ze net een stuiterbal; ze wilde zoooo graag haar kadootjes uitpakken!

De cakjes en Djems taartje...

Kadootje van opa en oma...

Kaarsjes uitblazen...

De buit...;-)

Op school...

Met vriendinnetje Daphne...

Trakteren!

B-Diploma

2011-07-10T17:30:00.001+02:00

Het zit erop voor Djem. Ze heeft haar B-diploma gehaald en hiermee is het tijdperk zwemles achter de rug! In groep 3 zal ze gaan schoolzwemmen; tot die tijd even lekker geen verplichtingen meer wat zwemmen betreft! Ook deze keer afzwemmen super goed... Papa, mama en natuurlijk de opa's en oma's zijn erg trots!

Zoals ik al in een eerdere blog schreef zijn de eisen voor het halen van het zwem diploma heel anders dan toen wij ons diploma moesten halen. Voor het halen van zwemdiploma B moest worden voldaan aan de volgende eisen:

Gekleed:

1. Vanaf enige hoogte te water gaan met een voetsprong voorwaarts, onder water een halve draai om lengte-as maken; na het boven komen aansluitend

2. 15 seconden watertrappen, gevolgd door

3. 25 meter schoolslag, onderbroken door 1 keer onder een vlot door zwemmen en 1 keer een hele draai om de lengte-as, en

4. 25 meter enkelvoudige rugslag; proef afronden met 5. zelfstandig uit het water op de kant klimmen.

Badkleding:

1. Van de kant te water gaan met een kopsprong, direct gevolgd door (zonder boven te komen)

2. onder water zwemmen door een gat in een verticaal, in het water hangend zeil, dat zich op 6 meter van de (start-)kant bevindt.

3.1. 75 meter schoolslag, onderbroken door 1 keer voetwaarts richting de bodem zakken; proef afmaken met

3.2. 75 meter enkelvoudige rugslag.

4.1. In het water afzetten van de wand, direct gevolgd door

4.2. 5 seconden uitdrijven op de borst, aansluitend enkele meters schoolslag, waarna 7 seconden drijven op de borst.

5. In het water afzetten van de wand, direct gevolgd door 5 seconden uitdrijven op de rug, aansluitend enkele meters enkelvoudige rugslag, waarna 15 seconden drijven op de rug.

6. In het water afzetten van de wand, aansluitend 10 meter borstcrawl.

7. In het water afzetten van de wand, aansluitend 10 meter rugcrawl.

8. Van de kant te water gaan met een sprong naar keuze, gevolgd door 30 seconden watertrappen met gebruik van armen en benen, aansluitend 30 seconden watertrappen met de benen.

Principes...

2011-07-07T19:50:00.000+02:00

'Principes zijn min of meer afspraken met jezelf over ‘hoe zaken horen te zijn’. Normaal gesproken denk je niet over je principes na. Je denkt binnen je principes, ze vormen als het ware het ‘raamwerk’ van je leven.' Principes...iedereen heeft ze wel. Maar wat nou als je principes tegen je gaan werken?

Gisteren werd me weer eens duidelijk (gemaakt) dat aan sommige principes helemaal niet zo zwaar gehangen hoeft te worden. Ik maak het mezelf daar soms onnodig moeilijk mee....het zijn ook helemaal niet zulke zware principes, maar toch...;-)

Zo vind ik het bijvoorbeeld niet meer dan eerlijk dat als iemand de ene keer mijn drankje betaald, ik het dan de volgende keer doe...maar wat nou als de ander de volgende keer weer betaald omdat ik mijn geld vergeten ben? Dan voel ik me er rot over en 'klopt' het voor mijn gevoel niet meer....de andere persoon in kwestie heeft er totaal geen problemen mee dat het zo gelopen is....en het stomme is...als het mij andersom zou gebeuren zou ik het ook geen probleem vinden een keertje vaker een drankje te betalen...

Ook komt zo'n principe de hoek om zeilen bij het bezoeken van vriendinnen die wat verder weg wonen...als zij naar mij gekomen zijn, vind ik dat ik de eerstvolgende keer naar haar 'moet'. Maar als het nou net beter uitkomt dat zij een volgende keer weer mijn kant uitkomt...zij vindt het totaal geen probleem, maarook dan blijf ik weer eens in één van mijn principes hangen en voel ik me schuldig.

Ik weet het...ik ben me er van bewust dat het soms zoveel makkelijker zou zijn als ik me aan sommige van mijn principes niet zo strak zou vasthouden...en misschien, heel misschien kan ik het mezelf wel 'afleren'. ;-)

Op weg naar zindelijk zijn...

2011-07-05T21:25:00.000+02:00

Even dacht ik een déja-vu te hebben. Kane klemt zich om me heen en huilt dat hij zo'n pijn in zijn buik heeft...Ik denk terug aan een aantal jaren eerder....elke dag weer was het een strijd voor Djem om te poepen...alleen is het bij Djem een chronisch probleem en is het bij Kane een kwestie van niet willen poepen op de wc.

Kane is zindelijk; dat wil zeggen: plaszindelijk. Eigenlijk was hij dat al een tijdje, maar hebben we dan ook echt zijn luier afgelaten. Na twee ongelukjes op dag 1 gaat het eigenlijk heel erg goed. Hij heeft nog niet de controle om zijn plasje wat langer op te houden, dus soms moet hij wel 3 keer in een uur plassen, maar hij is zindelijk.

Alleen durft hij niet te poepen op de wc...ook in zijn luier en op een potje doet hij het niet. Het gevolg is dat hij constant pijn in zijn buik heeft, waardoor het juist allemaal nog moeilijker gaat. Om het allemaal nog even ingewikkelder te maken, zei hij elke avond dat hij pijn in zijn keel had... Omdat ik dat na een week wel een beetje vreemd vond, vroeg ik Kane waar zijn keel dan zat. hij wees daarbij naar zijn buik en toen was het ineens duidelijk...hij heeft gewoon veel last van zijn buik.

Gelukkig doen de zakjes forlax hun werk. Hierdoor werkt de boel wat laxerender waardoor hij het eigenlijk niet kan ophouden. Hopelijk helpen we hem hiermee van zijn angst van het poepen af. En dan hoeven wij niet meer bij elke poep die hij doet als gekken staan klappen en juichen! ;-)

Een moeilijke vraag met een simpel antwoord...

2011-06-11T14:28:00.001+02:00

Nogal verontwaardigd vraagt Djem aan mij: "Hé Mam, ik zou nou wel eens willen weten hè....wie is er nou eigenlijk als eerste geboren?"

Omdat ik met van alles bezig ben wil ik er niet te diep op in gaan en zeg: "Dat weet ik ook niet schat, ik was er niet bij."

Daarna is er een stilte, gevolgd door een diepe zucht. "Maar ik weet wel wie er als eerste geboren is hoor! Jezus natuurlijk!!"

Het beste voor je kind...

2011-05-30T22:34:00.000+02:00

Als ouder wil je altijd het beste voor je kind... Maar soms moet je keuzes maken die tegen je gevoel in gaan, juist omdat ze het beste zijn voor je kind.

De mensen die Djem kennen weten dat Djem soms wat 'anders' is. Dat bedoel ik natuurlijk niet negatief, maar Djem benaderd de dingen in het leven soms net even anders dan een ander kind zou doen. Dit is niet iets nieuws, als baby was ze al zo. Maar door Kane weet ik dat het anders kan. Gelukkig heb ik redelijk goed door hoe ze werkt en levert dat gelukkig geen grote problemen op.

Begin dit jaar werd ik naar aanleiding van een Cito toets die Djem op school gemaakt had door de juf benaderd voor een gesprek. Djem had namelijk de Cito niet zo goed gemaakt. Dat is op zich geen probleem, maar het maken van die toets gaat anders dan wat de kinderen normaal doen in de klas; de tafels gaan uit elkaar, de groep 1 kinderen gaan weg en tijdens de toets mag niet gesproken worden. Juf gaf aan dat Djem zich erg onzeker voelde in deze situatie. Zo had juf nog wel een aantal voorbeelden waarbij ze het idee had dat Djem erg onzeker was. Het lijkt zo geschreven erg kort door de bocht, maar dat is net natuurlijk niet; anders wordt het een ellenlange blog. ;-)

Ik ken Djem en ik weet hoe ze kan zijn, voornamelijk bij anderen. Thuis is ze net als ieder ander 5-jarige (bijna 6-jarige ;-)) kleuter: lief, dwars, eigenwijs, bijdehand en weet ze alles beter. Maar zodra ze bij vreemden is of ze is in grotere groepen, is er niets meer van dat bijdehante meisje over. En dat maakt het ook zo dubbel. Thuis is ze niet verlegen en onzeker...op school wel.

Samen met haar kleuterjuf van vorig jaar en haar huidige juf hebben we een aantal gesprekken gehad. Zij hebben aangegeven dat het voor Djem beter is als ze nog een jaartje kleutert. Dat heeft niets te maken met leeftijd of intelligentie, maar puur om Djem weerbaarder te maken en enthousiaster om met haar werkkaarten aan de gang te gaan. Djem zegt namelijk vaak genoeg dat ze het het leukste vindt als haar werkjes af zijn en zij lekker kan spelen.

Uiteindelijk gaat het erom mijn meisje gelukkig te zien. Toevallig zit in groep1 haar vaste vriendje en vriendinnetje. Als ze nog een jaartje zou kleuteren zou ze daar in ieder geval bij in de klas blijven.

De ene dag denk ik...laat haar toch lekker een jaartje extra kleuteren...ze zal er alleen maar sterker van worden....de andere dag denk ik weer...zonde als ze een jaar extra moet doen...als ouder bepaal je uiteindelijk of je kind een klasje hoger gaat of niet...

Ik wil dat mijn meisje gelukkig is...ze met plezier naar school gaat...dat ze bij haar vriendje en vriendinnetje in de klas zit en dat ze later terug kijkt op een fijne kleutertijd op school. Dat betekent dat ik een keus moet maken die toch wel een beetje tegen mijn gevoel in gaat... Maar het belangrijkste is Djem, dat zij gelukkig is en het naar haar zin heeft op school, dus ik denk dat ik die keus toch moet maken.

Een man achter het stuur...

2011-05-02T22:12:00.004+02:00

Vaak krijgen wij vrouwen commentaar dat we niet (goed) kunnen rijden... En natuurlijk zijn het altijd de mannen die dit soort opmerkingen maken. Zelf vind ik dat ik, als vrouw, prima rij; veilig, niet te langzaam en niet te snel. (Ok, ok...misschien komt dit niet helemaal zo over na mijn blog van laatst...;-))

Het zijn juist de mannen die zich als haantjes gedragen wanneer ze een auto besturen. Door, als het stoplicht op groen springt, net even wat sneller willen optrekken dan de auto naast je, of vol afgunst kijken naar de mooie, luxe auto naast je waarin een jongen rijdt die amper 20 is....en daar dan ook nog de nodige commentaar op leveren.

Vorige week bewees een onbekende mannelijke automobilist toch maar weer dat het niet (alleen) de vrouwen zijn die niet kunnen rijden....

Samen met een vriendin liep ik met onze kinderen in de kinderwagens richting het winkelcentrum. Er komt een grote (nieuwe) auto aanrijden, die een DVD wil terugbrengen naar de videotheek. Vlak voor ons zijn een tweetal parkeerplekken vrij en de bestuurder besluit zijn auto daar te parkeren. Maar natuurlijk parkeert hij niet zoals het moet, maar besluit twee plekken in te nemen en daar ook maar half op te staan, waardoor wij met kinderwagens om zijn auto heen moesten lopen, die mimimaal een halve meter de straat op stak.

Natuurlijk waren mijn vriendin en ik er al snel over uit dat het weer een typisch iets was voor mannen en toch ook wel een beetje aso... Wij lopen rustig verder en de mannelijke bestuurder brengt zijn DVD'tjes terug en stapt weer in de auto. Inmiddels is ons gesprek op iets totaal anders overgegaan als wij achter ons een flinke klap horen... Jawel hoor, de bestuurder van deze auto besloot net zo stoer weg te rijden uit zijn parkeerplek, als dat hij erin gereden was en rijdt zonder pardon het fietsenrek uit de grond die op de stoep achter hem stonden.

Enigszins verbaasd kijken mijn vriendin en ik achterom om te zien wat er gebeurt...zodra wij door hebben dat het dezelfde auto is als enige minuten eerder barsten we in lachen uit.

De bestuurder kan er minder hard om lachen; tot twee keer toe stapt hij zijn auto uit om de schade te bekijken...een flinke deuk in zijn bumper is het gevolg...

Ik ben de tijd kwijt!

2011-04-14T15:28:00.000+02:00

Ik hou het even niet meer bij...ik ben gewoon de tijd kwijt! Ik merk het aan alles; mijn laatste blog bijvoorbeeld dateert van eind maart! Ik zei het gisteren al tegen iemand...we zitten halverwege april, maar ik leef nog ergens in maart!

De eerste warme dagen van dit jaar zijn een feit...Voor mijn gevoel duurde het vorig jaar veel te lang voor we de eerste warme dagen kregen, nu heb ik het gevoel dat de lente in de winter al begonnen is. Niet dat ik dat erg vind hoor, maar het lijkt wel alsof mijn hersenen nog niet door hebben dat we toch echt al richting de zomer gaan....

Ook aan mijn kindjes merk ik het...is het echt alweer 6 jaar geleden dat ik vol verwachting uitkeek naar mijn eerste kindje? Het voelt als de dag van gisteren en toch wordt Djem in juli alweer 6 jaar. Mevrouw gaat inmiddels voor het tweede jaar naar school, heeft haar A-diploma gehaald en mag na het halen van haar B-diploma een ander sportclubje uitzoeken. Zes jaar geleden leek dit allemaal nog een ver-van-mijn-bed-show.

Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor Kane; het is alweer 3 jaar geleden dat wij ons afvroegen hoe een jongetjesvariant van ons eruit zou zien? Inmiddels heeft dit jongetjesvariant praatjes voor tien! Ik moet hem één deze maanden ook gaan opgeven voor de basisschool, want over een kleine anderhalf jaar gaat ook hij naar school. *daar moet ik trouwens nog heel even niet aan denken...;-)*

Aan de andere kant is het ook heerlijk dat mijn kindjes wat ouder zijn...het is makkelijker en geeft Remco en mij als ouder toch weer wat meer vrijheid ;-). Onlangs hebben we de traphekjes weggehaald op de eerste verdieping...die dingen irriteerden me al een tijdje, maar nu Remco ze weggehaald heeft voelt het toch als iets 'definitiefs'.

Ik weet het...Het is een cliché, maar de tijd gaat zo ontzettend snel! De foto's hieronder bewijzen het maar weer. :-)

Totall loss: de foto's

2011-03-31T13:44:00.000+02:00

Zo van de voorkant lijkt het best mee te vallen, maar aan de zijkant zie je goed dat mijn voorkant flink gedeukt is....

Totall loss

2011-03-26T13:26:00.001+01:00

Uit alle macht probeer ik nog te remmen...maar het is al te laat...met een klap komt mijn auto tot stilstand; helaas tegen de auto voor me... Djem vraagt me meteen of we een botsing hebben gehad...ik mompel van ja en doe mijn deur open om naar de auto voor me te lopen...

De man in de auto voor mij stond stil voor een rood stoplicht. Hij wilde net een slok drinkyoghurt nemen toen ik achterop hem klapte. Daardoor is het in zijn nek en rug geschoten...als ik vraag hoe het met hem gaat en natuurlijk mijn excuses aanbied, vraagt hij of ik de ambulance wil bellen.

De dame van de hulpdiensten is ook zo vriendelijk politie te sturen; mijn auto ziet er niet meer uit alsof het nog enigszins kan rijden, dus zal weggesleept moeten worden. Ondertussen bel ik ook mijn vader om te vragen of hij de kinderen wil komen halen. Die zitten ondertussen, vanuit mijn auto nog, gefascineerd naar de politiewagen en ambulance te kijken.

Vriendelijke agenten helpen mij en de meneer die ik aangereden hebt; ondertussen is ook de ambulance gearriveerd; meneer wordt op een brancard gelegd en uit voorzorg meegenomen naar het ziekenhuis, waar een scan van zijn nek en rug gemaakt zal worden. De kinderen zijn ondertussen bij mijn vader in de auto gezet en ik mag ook gaan. Mijn auto zal worden weggesleept. Via de politie zal ik gegevens van deze meneer krijgen om de schade te regelen en verder contact op te kunnen nemen. Ik bied nogmaals mijn excuses aan en wens hem veel sterkte.

En nu alles is 'geregeld' komt ineens het besef...ik heb iemand aangereden...zo rustig als ik de hele tijd was..ineens is het weg...hoe kan ik nou iemand aanrijden? Het stoplicht stond op rood; de auto voor mij stond daar op te wachten...ik was blijkbaar afgeleid...de kinderen en ik hebben gelukkig geen last gehad van de klap...

Natuurlijk heb ik het niet expres gedaan...maar daardoor voel ik me niet minder schuldig...snel hoop ik gegevens van de politie door te krijgen over deze meneer; dan kan ik informeren hoe het met hem gaat...dat is wel het minste wat ik kan doen...

En mijn auto? Die is letterlijk rijp voor de sloop.

(Update: inmiddels ben ik geinformeerd dat meneer weer gewoon thuis is...dat is in ieder geval weer een geruststelling)

A-Diploma

2011-03-12T18:48:00.004+01:00

Niemand is meer trots dan ik!

Vorige week zaterdag heeft mijn meisje haar A-diploma gehaald! En ook zij is er super trots op! Opa, oma en tante Becca kwamen kijken...wat deed ze het goed!

In juli mag ze afzwemmen voor B. Heeft ze mooi voordat we met vakantie gaan haar zwemdiploma's! Dus...op naar B!

"Want op de Springplank, is het carnaval!"

2011-03-06T20:23:00.000+01:00

Officieel is de carnaval pas vandaag begonnen, maar bij Djem op school vierden ze het afgelopen vrijdag. Al weken lang zong Djem het carnavalslied uit bolle borst en vrijdag was het dan eindelijk zover...carnaval!

Verkleed als Spaanse prinses, zoals Djem het zelf noemt, sloot ze aan in de rij van haar klas om de polonaise over het schoolplein te dansen...

Na het dansen van de polonaise gingen alle klassen langzaamaan naar binnen, waar alle kindjes in de klas op de tafel mochten staan om zijn of haar carnavalsoutfit te showen...

Natuurlijk liepen alle klassen ook mee in de jaarlijkse carnavalsoptocht. Elke kleuter wordt tijdens deze optocht gekoppeld aan een kindje uit groep 7 of 8. Tot nu toe heeft Djem steeds hetzelfde meisje waarmee ze loopt: Denise...af en toe mocht ze een stukje meeliften op de rug van Denise..;-)

Djem vond de carnaval op school helemaal geweldig en vroeg voor het slapen gaan meteen hoeveel nachtjes het nog slapen was voor het weer carnaval zou zijn. Op naar de carnaval van 2012!

Een plaatje...

2011-02-28T20:01:00.007+01:00

Met recht...een plaatje, toch?! :-)

Kane's favoriete nummer van Hitzone 54

2011-02-21T21:09:00.004+01:00

Kane vindt dit nummer helemaal geweldig. Het is "Clap you hands" van Sia. In de eerste zin van het liedje wordt er "Ive been" gezongen. Daarom noemt het liedje "Ailin". :-D (het is ook echt een lekker nummer)

Dappere oma

2011-02-09T10:24:00.002+01:00

Ik vind het geweldig!!

Proefzwemmen

2011-02-06T18:03:00.002+01:00

Gisteren moest mijn meisje proefzwemmen....ze deed het zoooo goed!! Ik glom natuurlijk van trots! ;-)
Op 5 maart zwemt ze af!

Vooral dit filmpje is erg grappig om te zien...5 tellen drijven op de buik in het water:

De eisen van het zwemdiploma zijn trouwens heel anders dan hoe ik dat vroeger moest doen:

Eisen Zwemdiploma A

Gekleed:
•1. Vanaf enige hoogte te water gaan met een voetsprong voorwaarts; na het bovenkomen aansluitend
•2. 15 seconden watertrappen, gevolgd door
•3. 12,5 meter schoolslag, onder een lijn door duiken, een halve draai om de lengte-as en
•4. 12,5 meter enkelvoudige rugslag; proef afronden met
•5. zelfstandig uit het water op de kant klimmen.

Badkleding:

•1. Van de kant te water gaan met een sprong (een kopsprong heeft de voorkeur), direct gevolgd door (zonder boven te komen)
•2. onder water zwemmen door een gat in een verticaal in het water hangend zeil dat zich op 3 meter van de (start-)kant bevindt.
•3.1. 50 meter schoolslag, proef afmaken met
•3.2. 50 meter enkelvoudige rugslag.
•4.1. In het water afzetten van de wand, direct gevolgd door
•4.2. 5 seconden uitdrijven op de borst, aansluitend enkele meters schoolslag, waarna
•4.3. 5 seconden drijven op de borst.
•5.1. In het water afzetten van de wand, direct gevolgd door
•5.2. 5 seconden uitdrijven op de rug, aansluitend enkele meters enkelvoudige rugslag, waarna 10 seconden drijven op de rug.
•6. In het water afzetten van de wand, aansluitend 5 meter borstcrawl.
•7. In het water afzetten van de wand, aansluitend 5 meter rugcrawl.
•8. Van de kant te water gaan met een sprong naar keuze, gevolgd door 60 seconden watertrappen met gebruik van armen en benen, waarin 2 keer, al watertrappend een hele draai om de lengte-as gemaakt wordt.

Een weekje wintersport... (2011)

2011-01-29T13:56:00.035+01:00

Niets is heerlijker om er even een weekje tussen uit te zijn. Afgelopen week zijn we lekker een weekje op wintersport geweest in Oostenrijk. De vooruitzichten wat sneeuw betreft waren niet al te best dus het was even afwachten in hoeverre de pistes goed waren. Helaas ging Djem ziek mee op vakantie; een dag eerder tijdens het zwemmen moest ze overgeven en op de dag van vertrek was ze nog steeds ziek.

Na een voorspoedige heenreis gingen we zondag voor het eerst naar de piste toe. De laatste sneeuw was op 2 januari gevallen dus verse sneeuw lag er niet. En dat was duidelijk te merken op de piste; deze was ijzig en de sneeuw papperig. Gelukkig kon Djem zich vermaken op een kleiner bergje, waar voor haar genoeg sneeuw lag. Kane was voornamelijk druk in de speeltuin en in de sneeuw; hij had nog geen interesse om lekker op de ski's te staan.

Maar....een dagje later (maandag) begon het te sneeuwen! Djem was nog steeds niet de oude en pas op donderdag was zij fit genoeg om de berg af te gaan op de ski's.

Goedgekeurd..!

2011-01-17T15:43:00.000+01:00

Schreef ik in mijn vorige blog nog over Djem's bezoek aan de schooldokter, werd ik afgelopen vrijdag gebeld of ik vandaag met Kane naar het consultatiebureau wilde komen. Ze hebben hier een lange wachtlijst en lopen flink achter met de afspraken en daarom was het ook alweer bijna een jaar geleden dat ik met Kane geweest was. Nu weet ik wel dat Kane het prima doet; alleen naar zijn lengte en gewicht was ik dan wel nieuwsgierig.

Maar..meneer weigerde gemeten en gewogen te worden; hij had er zo geen zin in! Terwijl neefje Finn allang blij was dat hij niet hoefde ('ik hoef niet he, (de)siree'), gilde Kane dat hij het maar niet wilde. Dus on-gewogen en gemeten konden we naar binnen bij de arts.

Gelukkig liet Kane zich hier van zijn goede kant zien. Hij moest met 5 blokjes een torentje bouwen en zette de blokjes zonder moeite strak op elkaar. Toen moest hij een aantal plaatjes benoemen in een boekje en meneer noemde gewoon even alles op. Ook vroeg ze of Kane zichzelf benoemd en inderdaad..sinds een aantal weken zegt hij inderdaad zijn eigen naam als hij iets wil. ("Kane ook mee, mama?") Ook stelt hij vragen ("Doet Shanna nou?" en "Is Tom nou?") en dat betekent volgens de arts dat hij nu leert verder te denken..! Ze vindt Kane een heerlijk en vlot jongetje. Altijd leuk om te horen natuurlijk..! ;-)

Nadat we bij de arts klaar waren toch maar weer geprobeerd om hem te wegen en zo waar...hij liet het toe: 13,5 kg bij een lengte van 97 cm...! Nog twee keer...met 3 jaar de ogentest en met 3 jaar en 9 maanden een controle met prik. Dan is het consultatiebureau ook voor hem einde verhaal en zal hij in de 2e groep van de kleuterschool naar de schooldokter gaan.

Zucht....ook mijn kleine man wordt echt veel te snel groot..!

De schooldokter...

2011-01-10T11:16:00.000+01:00

Nadat je kindje wordt geboren 'moet' je zo af en toe naar het consultatiebureau, waar de groei van je kindje in de gaten gehouden wordt. Persoonlijk vind ik het altijd wel leuk om te zien hoeveel mijn kindjes nou eigenlijk gegroeid zijn. Vooral bij Djem was het wegen steeds weer spannend; zij is klein geboren, met 2.600 gram, en eigenlijk altijd een kleintje gebleven.

Vandaag hadden we een afspraak bij de schooldokter. Deze schooldokter neemt de controles van het consultatiebureau over, wanneer je kindje naar school gaat. Bij de schooldokter moest Djem een aantal oefeningen doen, waaraan bepaalt wordt of ze op het niveau zit wat hoort bij haar leeftijd; Djem is (natuurlijk ;-)) met vlag en wimpel geslaagd..! De ogentest, orentest, oplezen van cijfers en het natekenen van figuren; alles ging Djem prima af.

En dat Djem een kleintje gebleven is, werd wel duidelijk tijdens het meten. Niet eens qua lengte (ze is zeker niet de langste), maar meer in haar gewicht. Met 5 jaar en 6 maanden is ze 1.09 meter lang en weegt ze precies 16 kilo. Volgens de schooldokter komt Djem als een actief en vrolijk meisje over!

Natuurlijk weet ik zelf ook wel dat mijn meisje het prima doet, maar het is altijd fijn als een ander het nog eens bevestigd.!

2011!!

2011-01-01T00:00:00.001+01:00

Namens ons een spetterend 2011 toegewenst!!!

Een allergische reactie

2010-12-26T21:49:00.002+01:00

Djem is gek op garnalen...als we gourmetten eet Djem graag een paar garnaaltjes mee...

Vandaag waren we kerst aan het vieren bij opa en oma... Djem helemaal in kerstoutfit en opgewonden over de cadeautjes die ze zou krijgen. Oma had voor lekkere dingen gezorgd en zo stonden er vanmiddag van die dipgarnalen op tafel. Aangezien Djem gek is op garnalen at ze lekker mee.

Ze kreeg een DVD onder de kerstboom en wilde die dus graag kijken...Na een half uur draait ze zich om en is haar hele mond/ lippen opgezwollen! Djem heeft nog nooit eerder een allergische reactie ergens op gehad dus het was best even schrikken.

Omdat dit de eerste keer was heb ik toch even gebeld met de huisartsenpost. Aan de hand van wat ik vertelde, dachten zij ook inderdaad aan een reactie ergens op. De arts wilde haar graag toch even zien en om 16.10 uur konden we terecht in het ziekenhuis.

In de tussentijd kreeg Djem last van jeukende ogen en begonnen haar ogen ook dik te worden... Haar linker oogje zat bijna dicht geknepen toen we aankwamen bij de huisartsen post. Ze hebben Djem verder helemaal gecheckt en ook zij denken dat het door de garnalen gekomen is. Ook keken we of ze ergens op haar lijfje uitslag had, maar dat bleek niet zo te zijn. Wel kregen we een siroop mee die we Djem konden geven, zodat de reactie sneller weg zou trekken.

In de auto waren de opgezwollen lippen gelukkig al een stuk minder en ook haar oogje werd wat minder dik. Door alles was Djem in de auto in slaap gevallen... Daarmee dachten we het ergste gehad te hebben.

Maar niets bleek minder waar...zodra we haar slapend op de bank gelegd hadden werd ze weer waker en begon ze te krabben en te huilen dat ze zo'n jeuk had... Toen we haar jurk omhoog deden zat Djem's hele bovenlijfje onder de jeukende blaasjes! Ze wist niet waar ze het zoeken moest van de jeuk en wij konden niets anders dan haar blaasjes koelen met een koude doek.

Natuurlijk hebben we haar meteen het drankje tegen de allergische reactie gegeven; deze zou ook moeten helpen tegen huiduitslag. Op schoot bij oma is ze uitgeput in slaap gevallen...nog steeds slaapt ze...hopelijk is het morgen als ze wakker wordt allemaal weggetrokken...mijn arme meisje!

Fijne feestdagen!

2010-12-24T21:00:00.003+01:00

Boren; het zit erop!

2010-12-15T11:17:00.000+01:00

In een eerdere blog vertelde ik dat Djem een aantal gaatjes in haar gebit had en deze geboord moesten worden....ik zag er best wel tegenop dat ze geboord moest worden...maar ik kreeg best veel hoopvolle reacties op mijn blog, dus met goede moed gingen we er vorige maand voor het eerst naartoe.

Op de foto die van Djems gebitje gemaakt werd, was te zien dat er in totaal 5 (!! :-() gaatjes in haar gebit zaten. Dat betekende uiteindelijk maar liefst 3 sessies boren. Dit omdat ze steeds per kant boren.

Maar...mijn meisje heeft alle keren geen traan gelaten!! De eerste keer kwam ze er wat witjes uit, maar vond ze het heel interessant dat haar mondje van de verdoving wat scheef hing. De tweede keer was een wat pijnlijkere keer om te boren, omdat het gaatje in deze kies erg diep was. Het hing er een beetje vanaf hoe diep, of de kies gevuld of getrokken moest worden. Maar...de zenuw zag er mooi uit en ook deze kies is uiteindelijk zonder problemen geboord. Vorige week was de laatste keer en eigenlijk vond Djem het ook wel een beetje jammer...ze krijgt namelijk na de behandeling een muntje wat je in een apparaat kan stoppen en dan komt er iets leuks uit...daar kijkt ze altijd weer naar uit.

Toen ik vroeg of ze een prikje had gehad zat ze me een beetje wazig aan te kijken...hoe is dan die verdoving erin gekomen vroeg ik me af? De tandarts vertelde dat zij woorden als pijn en prikje niet gebruiken... Zij maken de kies die geboord moet worden in slaap. Eerst krijgt Djem dan een zalfje op haar tandvlees, wat al een verdovende werking heeft, zodat ze de prik ook niet voelt. Ze heeft dus gewoon niet door gehad dat ze een prikje heeft gehad en de tandarts heeft het ook niet benoemd.

Haar gebitje is weer mooi op orde en natuurlijk doen we er alles aan om dat zo te houden..! Ik ben zo trots op mijn meisje!! Eind februari moet Djem nog een keertje terugkomen voor controle.

Onbeschoft!

2010-12-08T20:57:00.000+01:00

En toen hoorde ik ineens de kiestoon... Deed ze dat nou echt? Verbrak ze nou echt moedwillig de verbinding? Nou ja! Dat kan toch niet zomaar?!

Gisteravond is mijn opa opgenomen in het ziekenhuis. Vandaag zou hij geopereerd worden. Omdat mijn oma niet weet hoelaat hij geopereerd wordt, vragen we gisteravond, voordat we weggaan bij opa, aan een vriendelijke verpleegster of zij weet hoelaat. Ergens in de middag, in ieder geval na 13.00 uur. Maar ze zouden mijn oma bellen over het exacte tijdstip.

Vandaag om 13.30 uur bel ik mijn oma. Zij heeft nog niets gehoord van het ziekenhuis. Snel hang ik haar weer op, zodat ze bereikbaar blijft. Mijn oma zou mijn moeder bellen als ze iets hoort en die zou mij dan weer bellen. Om 16.30 uur bel ik eens mijn moeder, maar...nog steeds niets gehoord. Dan besluit ik het ziekenhuis te bellen om te vragen hoe en wat. Een verpleegster staat mij te woordn en weet mij te vertellen dat mijn opa helaas nog niet op zaal is..om 14.00 uur is hij onder het mes gegaan....zij weten nog niets meer. Ik hang op en bel mijn oma om het door te geven.

Inmiddels is het 18.00 uur. Mijn moeder belt me...oma heeft nog niets gehoord...ze maakt zich toch wel zorgen en of ik toch nog een keertje het ziekenhuis wil bellen om te vragen hoe en wat. Het zou immers een relatief kleine ingreep zijn, die niet zolang zou duren. Maar omdat opa verzwakt is, is het voor ons toch wel spannend.

Doorverbonden door de telefoniste van het ziekenhuis krijg ik verpleegster M. aan de telefoon, die duidelijk geen zin heeft mij te woord te staan. Ik vraag haar of ze meer weten over mijn opa. M. geeft aan dat zij dan ons contactpersoon als eerste bellen. Ik vertel haar dat ik in opdracht van mijn oma bel, omdat zij zch ernstige zorgen maakt. Tevens zeg ik dat ik vind dat er een slechte communicatie is; mijn oma zou immers gebeld worden over het exacte tijdstip van de operatie. Verpleegster M. reageert steeds meer geirriteerd en wil er verder niets over zeggen. Als ik haar aangeef dat ik dat onredelijk vind, hoor ik ineens...tuut, tuut, tuut...In eerste instantie ben ik verbaasd, maar al snel realiseer ik me dat ze gewoon de verbinding heeft verbroken.

Nog geen kwartier later word ik gebeld door mijn moeder...oma heeft een telefoontje uit het ziekenhuis gekregen van verpleegster M. Allereerst om haar excuses aan te bieden voor het feit dat mijn oma niet beter geinformeerd is. Daarna komt ze met het nieuws dat opa inmiddels op de uitslaapkamer ligt...Mijn oma heeft haar nog wel even benadrukt waarom zij zich zorgen heeft gemaakt en M. biedt nogmaals haar excuses aan.

Blijkbaar heeft verpleegster M. zich wel gerealiseerd dat dat niet de manier is om met mensen om te gaan. Gelukkig heeft ze het fatsoen gehad om in ieder geval mijn oma nog even te bellen over de stand van zaken...en voor dit soort klachten heeft het ziekenhuis gelukkig een klachtencommissie...;-)

Jeugdsentiment...

2010-11-24T08:54:00.004+01:00

Ben benieuwd wie van jullie deze nog kent?

Ovide

Boes

Dommel

Seabert

Teddy Ruxpin

Vrouwtje theelepel

Of deze...Rosco

Ik kan nog wel even doorgaan...ik zie er nog wel een aantal staan...maar dit is voor mij echt jeugdsentiment...

Een nieuwe coupe...

2010-11-22T10:25:00.000+01:00

Kane heeft een nieuwe coupe...het was wel even wennen, maar het staat hem erg stoer. Mijn vriendin Angela knipte hem en toen ze de eerste drie knippen gedaan had, schrok ik wel even: zo kort was hij nooit geweest..! Maar...het is uiteindelijk helemaal goedgekomen! :-D

Kane zelf vond het knippen niet zo geweldig...maar toen hij eenmaal klaar was kon hij niet stoppen met kijken in de spiegel; nog steeds vindt hij het raar dat zijn haartjes weg zijn..!

Zo was het:

En zo is het nu:

Best een metamorfose...toch?! ;-)

Sinterklaas...een kinderfeest?

2010-11-17T19:21:00.009+01:00

Op Wikipedia staat dat Sinterklaas al een eeuwenoud kinderfeest is. Maar is het Sinterklaasfeest nou eigenlijk een kinderfeest of een familiefeest. Bijna iedereen die Sinterklaas viert, doet dit samen met de familie.

Als kind vond ik het altijd super spannend als Sinterklaas met zijn Pieten in het land kwam. Toen ik wat ouder werd, werd de interesse in het Sinterklaasfeest natuurlijk ook minder. Nu ik zelf kinderen heb en de spanning van hun bekkies aflees, voel ik stiekem ook wel weer een klein beetje die spanning. Want zeg zou zelf...als Sinterklaas toch onverwacht aan jou, als moeder, vraagt of je dit jaar wel lief geweest bent, voel je je toch weer een beetje een klein kind.

Djem keek er ook al dagen naar uit dat Sinterklaas aan zou komen en natuurlijk zijn we naar de intocht geweest. Samen met Rebecca stonden Djem en ik dus afgelopen zaterdag langs de waterkant te wachten tot de Pakjesboot langs kwam varen..!

Even na half 3 hoorden we in de verte een boot toeteren...en jawel hoor...daar kwam hij dan! Nadat de Sint en zijn Pieten aan wal waren, begonnen de Pieten met het strooien van pepernoten...nou ja...strooien...ze gooiden in plastic verpakte pepernoten in de mensenmassa.

Ook Rebecca voelde zich weer even helemaal kind...samen met Djem gingen ze als gekken achter de zakjes pepernoten aan...om er maar zoveel mogelijk te verzamelen; het liefst dan een zakje, waar ook een schuimpje in zit en niet alleen pepernoten. De Pieten gooiden en Rebecca en Djem renden....af en toe moest Rebecca zich inhouden om niet een zakje pepernoten net bij een klein meisje weg te graaien.

Op 5 december vieren wij met de hele familie Sinterklaas....wat mij betreft is de conclusie dat Sinterklaas niet alleen een kinderfeest is! ;-)

Verstopt..!

2010-11-08T20:32:00.003+01:00

Afgelopen weekend waren we een weekendje naar de Kempervennen. Daar was een super mooi zwembad waar we heerlijk hebben gezwommen. Na een paar uurtjes zwemmen waren Djem en Kane helemaal gaar. Nadat ik Djem en Kane had aangekleed ging Remco nog wat spullen uit het kluisje pakken. Kane liep even met hem mee. Ineens was Kane weg!!

Remco keek nog eens goed om zich heen en ineens ziet hij daar een deurtje van een kluisje bewegen.... Kane had zich verstopt! Moe als hij was van het zwemmen heeft Kane een plekje gezocht waar hij lekker met zijn duim en Fluffy slapen kon. Hij was dus ook duidelijk 'not amused' dat wij hem gevonden hadden...

Hij was ook best een beetje boos toen wij hem uit het kluisje haalden...hij had zich verstopt, was moe en wilde slapen....

In het huisje heeft Kane uiteindelijk heerlijk kunnen slapen...;-)

Mobieltjes...

2010-11-04T14:12:00.002+01:00

Bijna iedereen heeft er tegenwoordig eentje: een mobiele telefoon. Heel eerlijk gezegd ben ik zo aan het gemak van de mobiele telefoon gewend, dat ik niet zeker weet of ik ooit nog wel zonder zou kunnen. Het is ook zo makkelijk; alles staat er in: al je telefoonnummers, een agenda en op de meeste mobiele telefoons kun je ook internetten. Het gemak dient de mens, toch?! ;-)

Maar dat het gemak van de mobiele telefoon niet voor iedereen zo vanzelfsprekend is merkte ik van de week bij mijn oma. Omdat mijn opa in het ziekenhuis ligt, gebruikt zij de mobiele telefoon van mijn opa. Oma heeft geen rijbewijs en is dus afhankelijk van het openbaar vervoer of van ons om bij mijn opa in het ziekenhuis te komen. Best wel makkelijk om, als je zoveel onderweg bent, een mobiel bij de hand te hebben voor als een bus niet op komt dagen of zo. Of gewoon om bereikbaar te zijn, aangezien je veel tijd kwijt bent met het heen en weer gaan naar het ziekenhuis....tenminste...zo dachten wij.

Oma dacht er net even anders over...die mobiele telefoon neemt ze braaf mee hoor, als ze op weg gaat om opa te bezoeken in het ziekenhuis....alleen...ze zet het ding pas aan als ze iemand moet bellen, en zet de telefoon meteen weer uit als ze de persoon in kwestie gebeld heeft, dus de bereikbaarheid van oma laat al te wensen over... Dan is het natuurlijk mooi makkelijk dat je met z'on mobiele telefoon alle nummers bij de hand hebt...maar niet voor mijn oma. Die loopt rond met een briefje waarop ze alle belangrijke nummers geschreven heeft; als de dan moet bellen, zet ze haar mobiele telefoon aan, pakt ze het lijstje met telefoonnummers erbij en belt de persoon die ze moet hebben, om meteen na het gesprek haar mobiel weer uit te zetten. En als er dan ook maar 1 streepje ontbreekt van de batterij, wordt hij meteen opgeladen, want straks is de telefoon leeg!

Ach ja..mijn oma en de mobiele telefoon; wij als kleinkinderen moeten ons inhouden om niet steeds te zeggen dat het allemaal veel makkelijker kan...voor haar werkt het; zij heeft een mobieltje...en kan bellen wanneer ze het nodig heeft...mijn oma van 82 belt mobiel op haar manier! :-)

Gewoon even trots!

2010-10-27T22:58:00.001+02:00

Op mijn schatjes!! (ook hier even showen..:-))

Boren...

2010-10-25T13:27:00.000+02:00

Om maar meteen met de deur in huis te vallen...mijn kind heeft 2 gaatjes in haar gebit en ik vind het vreselijk!! :-( Voel me zo'n waardeloze moeder dat mijn kind van 5 jaar al gaatjes heeft. En dat terwijl ik altijd erg van het poetsen ben en zelf geen vulling in mijn mond heb!

Het begon allemaal in augustus toen Djem een stukje van haar kies afbrak en hier last van kreeg met eten. Ik heb toen een afspraak gemaakt bij de weekend tandarts en die wist het ontbrekende stukje er weer aan te maken, zodat Djem met eten geen last meer zou hebben. De tandarts die ons toen hielp, ontdekte een gaatje in één van haar andere kiezen en raadde ons aan een afspraak hiervoor te maken bij onze eigen tandarts. Gelukkig had Djem verder geen last hiervan.

Vorige maand zijn we naar onze eigen tandarts geweest en die heeft eens grondig haar gebitje bekeken (toch gek eigenlijk...toen we er voor controle in mei waren, was er alleen een kleine verkleuring te zien) en zag nog een gaatje zitten! Omdat ik Djem goed willen voorbereiden op wat er komen gaat en haar geen angst willen laten krijgen voor de tandarts, heb ik een doorverwijzing gekregen voor een kindertandarts in Hilversum. Ook de tandarts raadde dit aan.

En daar zijn we afgelopen donderdag geweest. Er gaat een heel traject aan vooraf, voordat ze echt iets gaat doen; gelukkig wordt er goed naar Djem geluisterd en gekeken hoe ze reageert op alles. De tandarts, een lieve mevrouw, denkt niet dat het een probleem zal worden met Djem. Zij is ook gespecialiseerd in het behandelen van extreem angstige mensen en kinderen en autistische kinderen, dus ik heb er alle vertrouwen in. De laatste keer hebben we het 'behandelplan' doorgenomen. De volgende keer dat we komen, moet Djem alleen naar binnen en krijgt ze alle apparaten en geluiden, waarmee gewerkt, te zien en te horen, zodat ze hier de volgende keer niet van schrikt. Tevens zullen er foto's gemaakt worden van haar gebitje.

Een week later zal dan het echte werk beginnen. Als ouder ben je niet aanwezig tijdens de behandeling. Dat werkt zowel in het voordeel van de patiënt en de tandarts. Zelf vind ik het natuurlijk erg spannend dat mijn kleine meisje daar alleen naar binnen zal gaan om de gaatjes in haar tandjes te laten boren.

Natuurlijk hebben we ook nog besproken hoe het kan dat Djem al gaatjes heeft. Waarschijnlijk is de verklaring bij Djem redelijk simpel. Ten eerste heeft ze een zwak (kinder)gebit en daarbij heeft zij redelijk veel drinkmomenten; zij kan namelijk een hele ochtend doen over een beker drinken en elke slok is als het ware weer een snoepje...dus nu is het zaak Djem haar drinken voortaan in 1x leeg te laten drinken en anders water te geven.

Op 18 november moeten we weer...en elke week erna zal een behandeling volgen...wordt vervolgd dus!!

Blondje...

2010-10-11T12:05:00.010+02:00

De kleur haar wordt vaak geassocieerd met bepaalde domme acties bij vrouwen. Denk maar eens aan de moppen die over domme blondjes gaan. Er is zelfs een website met het domeinnaam http://www.domblondje.nl/ waar alleen moppen te vinden zijn die over domme blondjes gaan.

Zelf ben ik ook blond...ik heb het weliswaar geverfd maar van nature ben ik blond. Daarom kreeg ik van de week, na een niet al te slimme actie, het woord "blondje" naar mijn hoofd geslingerd.

Omdat ik afgelopen week 4 dagen naar Wenen moest en mijn paspoort een week eerder afliep, heb ik vorige week maandag bij het gemeentehuis een nieuw paspoort aangevraagd. Mooi op tijd om die week erop naar Wenen te kunnen. Na het aanvragen van je paspoort, kun je deze een week later weer ophalen. Alleen...ik was helemaal vergeten mijn paspoort op te halen!! Dinsdagmiddag, de dag voordat ik naar Wenen zou gaan, was ik met mijn baas aan het praten over het legitimeren bij een sigarettenautomaat, toen me ineens te binnenschoot dat ik mijn paspoort was vergeten op te halen. Het was inmiddels al 15.00 uur en gelukkig zei mijn baas dat ik meteen even mijn paspoort mocht gaan halen. Toen ik op mijn fiets zat om naar het gemeentehuis te rijden kon mijn baas het niet laten om even lachend uit het raam te roepen: "blondje". En zo voelde ik me ook, al fietsend op weg naar het gemeentehuis.

In de veronderstelling dat ik, net zoals mijn rijbewijs, mijn paspoort op kon halen bij de balie, meldde ik me daar. Maar helaas...een paspoort moet je gewoon bij burgerzaken ophalen en die was natuurlijk al gesloten. Oeps! Gelukkig zag de dame achter de balie de schrik in mijn ogen en kon zij een collega vragen mij mijn paspoort alsnog uit te leveren. Gelukkig!

Achteraf is het natuurlijk een verhaal waar iedereen hard om moet lachen als ze het horen; mijn andere collega's vonden het natuurlijk ook allemaal een blonde actie...

Dit is echt niet de eerste en al helemaal niet de laatste 'blonde' actie die ik zal hebben...gelukkig ben ik blond...dus daar kan ik me dan schaamteloos achter verschuilen. ;-)

Doorgespoeld...

2010-09-30T19:27:00.005+02:00

Zo voelde ik me afgelopen zaterdag...doorgespoeld...en niet alleen ik....ook mijn collega's hadden dit gevoel nadat we 5 rondes geraft hadden in een wild waterbaan.

Afgelopen zaterdag hadden we ons bedrijfsuitje. Met alle collega's zijn we naar Dutch Water Dreams in Zoetermeer geweest om daar te raften en te bodyboarden op de flowrider.

Allereerst moesten we daar aangekomen allemaal een wetsuite aan, een wetsuite jas, reddingsvest en helm op. We kregen een check voor we instructie kregen en als enige kwam ik er niet doorheen; mijn helm en reddingsvest waren niet goed, dus ik kreeg andere...alles moet natuurlijk wel goed zitten, want je gaat een wild waterbaan in.

Daarna kregen we uitleg. Als eerste moesten we los een stukje wildwaterbaan doen om te oefenen wat je moet doen als je overboord gaat. Je moet zorgen dat je op tijd adem haalt, voordat je in een stroomversnelling raakt en dus even een goede golf in je gezicht krijgt. Het zag er best een beetje eng uit, maar eigenlijk voel het reuze mee; het was zelfs wel leuk! Het klinkt heel simpel, maar dat water is 'woest'.

Vervolgens gingen we met zijn allen in de raft, een opblaasraft. Achterin roeien er 2 mee van de organisatie om de boot te sturen en aanwijzingen te geven. Je moet reageren op hun kreten: links achter, rechts voor e.d. Ook een rock-n-roll kreet, want dan moet je op je hurken in de bood zitten want dan kan er gevaar zijn. (klinkt eng, maar als je bijvoorbeeld een rots gaat raken of een andere boot). Dit leverde natuurlijk de nodige hilarische momenten op.

Jammer genoeg ging het in de laatste ronde mis. De boot waar we inzaten kwam vast te zitten tegen een rots, een andere boot klapte op ons en we gingen overboord met de boot boven op ons. Ik probeerde boven te komen, maar duwde tegen het hoogste stuk van de boot aan. Gelukkig schoof hij over me heen en kon ik onder de boot snel naar lucht happen voor ik meegesleurd werd. Daarna schoof de boot weg en was ik er onder vandaan. Maar toen kwam er een andere boot achter me aan en ik werd geplet tussen de boot en de rots. Er staan daar allemaal jongens langs de kant om meteen te helpen als er zoiets gebeurt en gelukkig was hij al snel bij me. Hij vroeg me of het ging ook met mijn been. Ik had geen idee wat er was met mijn been, voelde namelijk niets. Daarna kon ik buiten het water om naar het begin punt lopen en daar waren al andere collega's gelukkig. Zij waren met de stroming meegevoerd naar beneden. Nog 2 andere kwamen later ook lopend. Iedereen was best een beetje beduusd van dit alles, omdat het toch eigenlijk ook wel een beetje eng was.
Nadat we een half uurtje konden bijkomen gingen we bodyboarden op de flowrider. Oom dat was super leuk om te doen! In het begin was iedereen een beetje voorzichtig en maar na een tijdje, toen we goed door hadden hoe we konden sturen, probeerden we ook een beetje te 'trucen'. De jongen die daar de instructie gaf, deed een aantal van die trucjes voor zodat wij die ook konden proberen.

We hebben ons personeelsuitje afgesloten met een bbq, waarna we nog gezellig hebben geborreld.

Zondagmorgen werd ik met spierpijn wakker...mijn nek en rug...benen, alles! Ook werden de blauwe plekken op mijn been erger...Het zijn gewoon flinke bloeduitstortingen...verdoofd door de adrenaline en koude water voelde ik het niet!

Al met al een heel spannend, maar absoluut geslaagd personeelsuitje..!

(oh ja..ik ben de enige met een roze helm...:-D)

Wie doet er nou zoiets?

2010-09-22T20:55:00.002+02:00

Wie doet er nou zoiets?...Dat is de vraag die me deze week een beetje bezig houd. Het is ook een vraag waar ik wellicht geen antwoord op krijg. Toch blijft de vraag door mijn hoofd spoken; wie doet er nou zoiets?

Regelmatig vinden wij van die kleine, gele balletjes in onze voortuin. Balletjes, waarvan wij niet beter weten dan dat deze uit een luchtbugs komen. Maar nog nooit hebben wij daadwerkelijk gezien dat deze balletjes (lees: kogeltjes) ook daadwerkelijk van een luchtbugs komen.
Afgelopen maandag kregen we een briefje in de bus. Een buurjongetje van Djem's leeftijd die in een straat achter ons woont, gooide hem door de bus. In dit briefje werd door onze achterburen aan alle bewoners in ons deel van de straat gevraagd of ons iets was opgevallen een paar dagen eerder. De kat van deze achterburen is namelijk beschoten met een luchtbugs, waaraan het beestje de volgende dag overleden is. De dierenarts heeft de gele balletjes, oftewel kogeltjes, teruggevonden in het lijfje van poes Lola. Het arme beestje was amper 2 jaar oud. De achterburen hebben aangifte gedaan, natuurlijk! Maar helaas is de dader (nog) niet gevonden en kan de politie niets doen... Wie doet er nou toch zoiets? Djem was behoorlijk geschokt toen ze het hoorde; hoe moeten de jonge baasjes van poes Lola zich dan niet voelen? Je kunt je voorstellen dat onze poezen ook niet meer naar buiten mogen als wij er niet zijn.

Ook vanmorgen kreeg ik weer nieuws te horen waarvan ik dacht: wie doet zou zoiets? Het was zelfs landelijk nieuws op nu.nl en te horen op de radio. (klik hier voor het bericht) Hier in Huizen is school de Tweemaster, locatie de Koers, afgelopen nacht voor een groot deel afgebrand. Van wat ik heb begrepen zijn twee kleuterlokalen en een speellokaal compleet uitgebrand. De toedracht van de brand is nog niet bekend. Maar....in die zelfde wijk zijn de afgelopen weken meer branden geweest; zo is er een winkelpand (voorheen bloemenwinkel) in winkelcentrum de Kostmand afgebrand en zijn er verschillende autobranden geweest...wie een beetje logosch nadenkt, zal verband zien in deze branden. De kindjes van de afgebrande school moeten helaas deze week genoodzaakt thuisblijven. Hopelijk kunnen de kinderen volgende week weer terug naar school of krijgen zij een andere locatie tot beschikking. Ook bij deze gebeurtenis spookt de vraag wie er zoiets doet door mijn hoofd.

Waarschijnlijk zullen deze vragen nooit beantwoord worden; toch hoop ik stiekem dat in ieder geval de persoon die poes Lola zo neerschoot zijn verdiende loon krijgt...op welke manier dan ook...

Lippenstift...

2010-09-20T11:06:00.002+02:00

Djem is gek op alles wat met opmaken en make-up te maken heeft. Voor haar verjaardag heeft ze de nodige oogschaduw, bodyglitters, lipgloss en lipenstiften gekregen. Ze leeft zich graag net voor schooltijd nog even uit op de make-up en lippenstift, zodat ze als een halve clown naast me naar school loopt.

Van de week kwam ze vanuit school thuis met een lippenbalsem. Ze was een beetje vaag over hoe ze eraan kwam en opeens zei ze dat ze de lippenbalsem van juf meegenomen had...Zonder te vragen! We hebben Djem natuurlijk meteen uitgelegd dat ze niet zomaar de lippenbalsem van juf mee kon nemen. En dat ze het ook de volgende dag aan juf terug moest geven.

De volgende dag ben ik met haar naar juf gegaan en hebben we de lippenbalsem terug gegeven...alleen zat het verhaal net even wat anders in elkaar dan Djem ons verteld had. Ze hadden het in de klas gehad over persoonlijke verzorging en juf had op de grote middentafel een aantal produkten neergelegd waarmee je je kan verzorgen: zeep, shampoo, tandpasta en lippenbalsem. Ook had juf bij elk produkt verteld waar het voor gebruikt wordt. Juf had uitvoerig verteld dat de lippenbalsem is, voor als je lippen droog zijn, en dat je je lippen hiermee kan verzorgen.

Djem had het verhaal van juf goed in zich opgenomen en omdat zij op dat moment droge lippen had, bedacht dat dit haar droge lippen wel eens konden helpen. Juf zei dan ook dat het geen probleem was dat ze de lippenbalsem even geleend had en dat Djem wel erg goed had opgelet in de klas.

Kletskous..!

2010-09-06T15:32:00.006+02:00

Het gaat snel ineens...mijn kleine mannetje begint honderduit te praten. Vanuit zijn eigen taaltje begint hij nu steeds meer goede woorden en zelfs al kleine zinnen te praten. Soms is het nog wel eens moeilijk erachter te komen wat meneer bedoeld...zoals gisteren...hij had het de hele tijd over "lelle". Het duurde dan ook even voordat Remco en ik er achter kwamen dat hij drinken bedoelde.

Vorige maand heeft hij een nachtje bij Rebecca geslapen..hij vond het allemaal een beetje eng en riep nog voordat hij zijn bedje in moest: "Kane niet Becca slapen, Kane huilen!"

Afgelopen week werd Kane midden in de nacht helemaal overstuur wakker. Toen ik bij hem kwam wilde hij alleen maar "mama toe." Omdat hij helemaal aan het shaken was, hebben we hem even bij ons gelegd zodat Kane even kon bijkomen. Remco vroeg hem of hij misschien eng gedroomd had...Kane antwoordde: "ja...beestjes!"

Ook de naam van zijn zus heeft hij goed door. Zodra Kane 's morgens hoort dat Djem wakker is begint ie te roepen en dat gaat ongeveer de hele dag door: "Djem, Djem, Djemmie."

Ik verbaas me erover hoe snel het ineens gaat...in de vakantie in Frankrijk begon hij ineens te kletsen en elke dag leert hij weer bij. Maar daarbij besef ik me ook ineens hoe snel hij van baby, een dreumes en nu peuter geworden is...mijn kleine man wordt alweer zo groot!!

Duidelijk familie...toch?

2010-08-30T10:40:00.003+02:00

Zien jullie ook de gelijkenis de wij zien?! ;-)

Djem en de spin...

2010-08-23T20:15:00.003+02:00

Al vanaf dat Djem klein was, vond Djem de spin op de kermis helemaal geweldig! Met een jaar vond ik haar te jong, maar met haar tweede jaar mocht ze dan toch voor het eerst in de spin, nog wel stevig tussen papa en mama in.

Nu, 3 jaar later, vindt ze het nog steeds helemaal geweldig!

En...volgend jaar wil ze het liefst in deze:

;-)

Roken...tja..!

2010-08-16T11:45:00.001+02:00

Roken...ik vind het een smerige bezigheid...buiten dat het niet gezond is voor je, ruikt het ook gewoon vies. Dat iemand rookt vind ik prima, maar ik moet er geen last van hebben.

Mijn ouders hebben allebei jarenlang gerookt. Inmiddels is mijn moeder alweer ruim 15 jaar gestopt en mijn vader rookt er nog af en toe eentje voor de gezeligheid. Ook Remco rookt, maar altijd buiten...binnen wordt er in ons huis, helemaal sinds er kinderen zijn, niet gerookt. Zelf heb ik nooit gerookt. Ook mijn zusjes niet. Dat mijn ouders rookten toen wij klein waren heeft er zeker aan bijgedragen dat ik die behoefte nooit gevoeld heb.

Wat dat betreft ben ik er blij mee dat het roken in openbare gelegenheden zoals kroegen en restaurants is afgeschaft. Maar ondanks ik zelf niet rook, kreeg ik afgelopen zaterdag het verwijt dat een brandplek op mijn kleding toch echt mijn eigen schuld was.

De kermis in Blaricum is weer begonnen en zoals jaarlijks trekt dit vele mensen. De kroegen zijn dus overvol en het is passen en meten om door een mensenmassa heen te komen. Als ik tijdens het worstelen door de mensen massa, van de wc terug op weg naar mijn vriendengroep, een brandend gevoel op mijn bovenbeen voel, kijk ik eerst nog verbaasd waar dat vandaan komt. Wat blijkt...een of andere trien loopt met een brandende peuk door de menigte heen. Als ik haar vervolgens niet an te vriendelijk aan kijk, roept ze dat het mijn eigen schuld is. Ik loop tegen haar peuk aan...zij deed hem expres naar beneden...Ja, hallo!! Omgekeerde wereld zeker?? Mijn ogen zitten niet ter hoogte van mijn bovenbeen, dus hoe had ik die brandende sigaret in een drukke mensen massa dan moeten zien? En daarbij...ik rook niet en toch moet ik uitkijken...sorry hoor... Een felle discussie volgde natuurlijk. Maar het was die domme trien niet aan haar verstand te brengen dat zij degene is die moet uitkijken en niet ik...als ze gewoon even sorry gezegd had was er niets aan de hand geweest...

Ze kon het blijkbaar niet zelf af, want ook haar moeder moest zich ermee bemoeien...wat een domme mensen als je alleen maar zo zwart wit kan denken... Natuurlijk kwamen we er niet uit... Ik heb de domme trien een fijne volgende sigaret gewenst en ben doorgelopen.

Dat je rookt, prima, maar val daar mij niet mee lastig!!

HOERA! Kane 2 jaar!

2010-08-10T21:32:00.000+02:00

Het lijkt nog maar zo kort geleden dat ik een klein jongetje op mijn buik kreeg van 3750 gram die wij de naam KANE gaven.... Dit kleine jongetje is inmiddels uitgegroeid tot een heuse peuter. Afgelopen zondag vierde Kane dan ook zijn 2e verjaardag!

In eerste instantie leek het weer niet erg mee te werken. Ondanks dat Kane toch echt een zomer kindje is, goot het van de regen, net zoals de dag dat hij geboren werd. Maar...in de middag knapte het lekker op en omdat zijn verjaardag toch pas vanaf 15.00 was, hadden we mazzel en hebben we heerlijk in de tuin kunnen zitten met z´n allen!

Kane vond het in het begin allemaal maar wat raar...cadeautjes die hij mocht uitpakken, maar als snel had hij de smaak te pakken...als er iemand kwam met een cadeautje griste hij dat uit de handen van die persoon en liep er dan mee naar iemand toe die hem kon helpen open maken.

En hoe kan het ook anders...meneer is schandalig verwend! :-) Aangezien Kane een echt jongens jongetje is, en wij tot nu toe voornamelijk meiden speelgoed hebben, had ik voor zijn verjaardag jongetjes speelgoed gevraagd. En dat heeft ie gekregen...veel auto's, Little People brandweer auto en kazerne, skelter, trampoline, vrachtauto van Playmobil, Duplo Cars, zand- en watertafel, keyboard'tje (en bedankt Rebec..;-)) en nog meer auto's. ;-) Ik vergeet vast nog het een en ander....maar het was ook gewoon zoveel. :-D

Hieronder wat foto's van Kane's 2e verjaardag:

Kaarsjes uitblazen

Djem & Kane

Gek doen met Richard

Opa kus!

Zus kus!

Kiara en Djem

Cadeautjes uitpakken

Spelen in zijn nieuwe trampoline

Cadeautjes

Heimwee...

2010-08-04T09:27:00.002+02:00

Eigenlijk heb ik al heel mijn leven last van heimwee...als kind mocht ik wel eens een nachtje bij mijn opa en oma logeren, die ook in Huizen woonden. Zolang het licht was vond ik het leuk, maar zodra het donker werd en ik naar bed moest, werd ik spontaan misselijk en wilde ik naar huis. Later hadden wij een sta-caravan op een camping waar we elk weekend naartoe gingen. Als ik dan een partijtje had en ik daar graag naartoe wilde, bleef ik bij opa en oma slapen...maar ook dan werd ik letterlijk ziek van heimwee.

Ik ben altijd blij als ik naar huis mag van vakantie. Nu ik mijn eigen gezinnetje heb, merk ik wel dat het veel minder geworden is...ik heb alles bij me, mis dan alleen mijn eigen huis (bed, douche) dan nog wel eens.

Daarom was het afgelopen vakantie ook een hele bijzondere ervaring om totaal geen heimwee te hebben of het gevoel super graag naar huis terug te willen. We zijn twee weken met Jeroen, Marjon, Nick en Jo-ann naar Frankrijk geweest (camping Le bois Joly in St. Jean de Monts) en die twee weken zijn omgevlogen! Toen we afgelopen vrijdag naar huis reden had ik het gevoel er pas een paar dagen te hebben gezeten.

We hadden onze caravans naast elkaar, vrijwel achteraan op de camping. Hierdoor konden de kinderen makkelijk naar elkaar toe lopen en met elkaar spelen. Doordat wij zo achteraan op de camping zaten reden er ook weinig auto's, waardoor Kane ook lekker zijn gang kon gaan.

In de twee weken vakantie hebben we vrijwel niets gedaan dan lekker gezwommen en van de zon genoten. Er zat een mooi zwembad (met 2 glijbanen!) op de camping waar de kids zich heerlijk hebben vermaakt. Het strand bleek na een keer lopen toch niet helemaal op loopafstand te liggen dus zijn we daar later nog een keer met de auto naartoe gegaan om schelpen te zoeken. Elke avond hebben we samen gegeten en de mannen hebben elke avond, als de kinderen op bed lagen, samen een biertje (nou ja...meerdere biertjes..;-)) gedronken.

De zomervakantie is weer voorbij...weer een jaar wachten voordat we weer op vakantie gaan. Ik ben heel erg benieuwd of ik datzelfde gevoel volgend jaar weer zal hebben!

(foto's van de vakantie volgen later..)

It's beautiful to be me! ;-)

2010-07-31T15:13:00.000+02:00

De sleutel van de schuur...

2010-07-19T07:00:00.001+02:00

Toen we in dit huis kwamen wonen, 4 jaar geleden, hadden we zo'n beetje van elk slot een andere sleutel, in tegenstelling tot ons vorige huis, waarbij je elk slot met elke sleutel kon openen. Ook van de schuur hebben we in dit huis een andere sleutel, 2 stuks. Het eerste exemplaar waren we al in het eerste jaar op onverklaarbare wijze kwijt geraakt. Maar goed, we hadden nog een tweede sleutel...toch?!

Voor deze tweede sleutel hadden we altijd een vaste plek: de keukenla! Steeds als ik de sleutel pakte dacht ik, we moeten er eentje bij laten maken, want stel dat we ook deze eens kwijt raken...

Afgelopen maandag waren we de tuin een beetje aan het opruimen en als we klaar zijn draai ik de schuur op slot ...ik loop met de sleutel in mijn handen en bedenk me dat ik de sleutel meteen moet opruimen, omdat ik, mezelf kennende, later niet meer zou weten waar ik de sleutel gelegd zou hebben.

Jullie zullen het wel al aanvoelen...maar ik weet dus niet meer waar de sleutel is!! We hebben het hele huis overhoop gehaald, maar de sleutel van de schuur is niet meer te vinden...:-S Aangezien ik toevallig de vriezer in de schuur flink vol had zitten, was het niet heel handig dat de schuur niet open te krijgen is.

Remco heeft toen maar besloten de deur open te breken...hij is best een tijd bezig geweest om de scharnieren en slot te forceren (hij is duidelijk geen goede inbreker..! ;-))

Inmiddels is het alweer een ruime week geleden en de sleutel is nog steeds niet boven water gekomen...

Djem's 5e verjaardag!

2010-07-14T21:06:00.001+02:00

Djem was jarig...ze voelde zich ook echt op en top jarig...want ze heeft haar verjaardag wel 3!! keer mogen vieren!

De eerste keer was op school. Omdat Djem precies op de eerste vakantiedag jarig was, hadden we met de juf afgesproken dat Djem de donderdag voor de vakantie haar verjaardag in de klas mocht vieren. Dat heeft Djem gedaan met haar klas, en hoe! Een heel ritueel ging vooraf aan het trakteren. Er werden liedjes gezongen, er werd gedanst, Djem mocht 5 stickers op haar feesthoed plakken, 5 kaarsjes uitblazen, een sterretje aansteken en bellen blazen met de automatische bellenblaas. Uiteindelijk was het zover en mocht Djem uitdelen: ijsjes! Ook mocht ze een mooie, grote kaart uitzoeken waarmee ze de volgende morgen de klassen rond mocht gaan.

Zaterdag was het dan de beurt aan familie en vrienden om Djem's feestje te komen vieren. Vrijdagavond kon Djem door alle opwinding moeilijk in slaap komen en was ze zaterdag al vroeg wakker. Allereerst kreeg ze 's morgens natuurlijk een cadeau van ons. De grote fiets die ze zo graag wilde hebben!

En 's middags kwam de langverwachte visite. Het was super mooi weer dus we konden met z'n allen in de tuin zitten en de kinderen lekker in het badje. Natuurlijk kreeg Djem weer een hele hoop cadeautjes!

De taart uitblazen

Met z'n allen afkoelen in het badje

Knuffelen met Remco

Uitgeteld op de bank

Kane en Jo-ann uitgeteld op de bank

De buit ;-)

Maar natuurlijk konden we Djem's echte verjaardag op maandag 12 juli niet zomaar voorbij laten gaan...en dus heeft Djem afgelopen maandag haar eerste partijtje gevierd. Negen vriendjes en vriendinnetjes had Djem uitgenodigd. Omdat Djem's taartjes helaas niet geleverd waren die dag, moesten we improviseren en hebben we met alle kindjes cakejes versierd. Omdat het erg regende en onweerde, konden we niet, zoals gepland, naar de kinderboerderij, maar zijn we naar Monkeytown in Bussum geweest. Alle kindjes hebben zich voorbeeldig gedragen en konden zich heerlijk uitleven daar. Nadat we een patatje gegeten hebben, zijn we terug naar huis gegaan, waar Djem nog even met haar vriendjes in de speeltuin kon uitrazen. Daarna hebben we iedereen weer bij de papa's en mama's afgezet.

(Bijna) alle feestbeesten

Cakejes versieren

Cadeautjes uitpakken

In de auto

Lekker patatjes eten

Is het geen plaatje: Lara?!

Met z'n allen

In slaap gevallen...

Slaapt ze echt?!

Djem heeft haar 5e verjaardag dus goed gevierd...Ze is schandalig verwend...zelfs vandaag, woensdag, kreeg ze nog een cadeautje...(thanks Patries, voor het mooie armbandje!)

De laatste schooldag...

2010-07-09T10:05:00.000+02:00

Vandaag is het de laatste schooldag voor Djem...om half 12 is ze vrij en begint voor haar de vakantie.

Op school merk je het overal aan dat het einde van het schooljaar in zicht is. Vorige week hebben we met een aantal moeders de klas weer fris schoongepoetst, alle blokken en puzzels zijn schoongemaakt en opgeruimd, de werkjes van de kinderen mogen mee naar huis en de naambordjes zijn van de stoeltjes af.

Afgelopen maandag hebben alle kinderen kennis gemaakt met de nieuwe klas en de nieuwe juf. Djem vond het allemaal prima. Ze komt in de klas bij juf Kirsten, in het andere gebouw, maar ook dat maakt voor haar allemaal niets uit.

Gisteren heeft ze in haar 'eigen' klas haar verjaardag mogen vieren. Een heel ritueel met dansen en zingen en kaarsjes uitblazen. Foto's hiervan plaats ik volgende week, na haar verjaardag op mijn blog. Daarna was het tijd voor het waterfeest; alle kinderen waren in zwemkleding en mochten op het schoolplein heerlijk met water spelen.

Vandaag is het dus de laatste ochtend school voor Djem met haar oude juffies. Voor mij voelt het ook een beetje als een afscheid. Alles was zo vertrouwd en volgend jaar beginnen we weer opnieuw. Maar Djem is toe aan vakantie...ik merk het aan haar....

Dag Juf Elly, Dag juf Renee, fijne vakantie en bedankt voor alle goede zorgen..!

Gaatjes...!

2010-07-05T21:35:00.000+02:00

Ze heeft ze....gaatjes...in haar oren!

Ze wilde het zo graag...al weken zeurde ze erom...Djem wilde ook zo graag gaatjes in haar oren. We hebben haar goed uitgelegd wat het inhoudt om gaatjes in haar oren te krijgen, maar ze bleef volhouden... Tante Becca boodt aan het voor haar verjaardag te geven... Omdat we aanstaande zaterdag haar verjaardag vieren en niet wilden dat ze die dag misschien wel pijn zou hebben, zijn we afgelopen zaterdag naar de juwelier gegaan.

De hele weg in de auto was ze aan het stuiteren: 'Ik krijg gaatjes, ik krijg gaatjes! Zijn we er al mam? Zijn we er al Bec?' En dus liepen we vol goede moed het Hilvertshof in, op weg naar de juwelier.

Daar aangekomen zag de mevrouw van de juwelier al in één oogopslag waarvoor wij kwamen en zonder wat te vragen liet ze al meteen alle voorbeeld oorbelletjes zien. Djem koos mooie, roze bloemetjes uit. Maar ineens...ze wilde niet meer! Er was nog niets gebeurt, maar ineens bedacht ze dat het toch niet hoefde. De mevrouw van de juwelier vroeg of ze dan wel alvast de stipjes met stift op Djem's oren mocht zetten, zodat ze zelf even kon kijken...Dat was gelukkig prima.

Toen ze zichzelf in de spiegel aan het bekijken was, wilde ze toch wel weer. Ze ademde diep, liep naar haar kruk terug en zei tegen de mevrouw dat ze toch wel wilde. Haar collega kwam erbij en binnen 2 seconden zaten beide oorbelletjes in haar oor. Ze schrok heel even en vroeg toen met grote ogen: "Heb ik nu gaatjes in mijn oren, mam?" Samen met Becca hebben we haar nieuwe oorbellen in de spiegel bewonderd. Ook mocht ze van Becca nog een paar extra oorbellen uitzoeken voor haar verjaardag en de vlindertjes, die ze al weken in haar hoofd had, koos ze uit. Djem was helemaal blij.

Ze is zooo stoer, mijn kleine, grote meid. Een heel klein traantje van de schrik heeft ze gelaten...ze heeft nog geen seconde pijn gehad van het prikken...

Vanmorgen werd ze wakker...het eerste wat ze vroeg was: "Heb ik echte gaatjes mam?" Ja liefje...je hebt echte gaatjes...

Is dat mijn dochter?

2010-06-28T22:43:00.004+02:00

Sinds Djem naar school gaat is ze, zoals ik al wel vaker geschreven heb, op alle fronten veranderd. Durfde ze eerst tussen de middag niet bij een vriendinnetje thuis te eten, nu wil ze maar wat graag bij Britt thuis eten.

In het begin van het schooljaar wilde ze graag met haar klasgenootje Sam spelen, maar Djem durfde niet bij Sam (die door oma opgehaald werd) te spelen en Sam durfde niet met ons mee. Afgelopen vrijdag is het dan toch eindelijk tot een speeldate gekomen tussen de twee meiden; Djem is bij Sam en Sam's oma wezen spelen!

Maar ook tijdens het buitenspelen kan ik me verbazen over Djem...speelde ze een jaar geleden nog niet alleen buiten, inmiddels is het dagelijkse kost. Ze is net een kleine aap, hangt ondersteboven aan een rekstok, draait achterover om het rek heen, zonder dat haar benen op de grond komen...af en toe sta ik haar met open mond te bekijken...

Vorige week sta ik met Djem bij de Hema om wat nieuw ondergoed voor haar te kopen...Naast mij staat nog een mevrouw te kijken bij het kinderondergoed. Ik pak een setje uit het rek en laat het Djem zien. Djem reageert enthousiast: 'Leuk mam, voor mij! Een behaatje!' Naast mij hoor ik de mevrouw zachtje grinniken om Djem's abrupte uitspraak.

Over twee weken wordt ze 5. Vijf jaar alweer...ik heb bijna een dochter van vijf jaar...het lijkt nog maar zo kort geleden dat ik haar in mijn armen kreeg...

Huisdieren...

2010-06-21T10:15:00.003+02:00

Soms vraag ik me wel eens af met wat voor reden mensen huisdieren nemen en wat een huisdier nou helemaal voor iemand betekend. Van de week hoorde ik het weer...een gezin met jonge kinderen kocht een leuke pup en bedacht na twee maanden dat het allemaal wel erg druk werd, een jonge hond erbij. Had je je dat dan niet eerder kunnen bedenken?

Toen wij gingen samenwonen, was Remco vaak 's avonds en in het weekend aan het werk. Om wat aanspraak te hebben, namen we 2 lieve poezen: Poekie en Millie. Inmiddels zijn we 8 jaar verder en ben ik nog steeds blij met ze.

Natuurlijk zijn er heus wel eens dingen gebeurt waarvan ik baalde dat ik ze had. Zo heeft Millie uit stress na de geboorte van Djem ons hele huis onder geplast, waardoor ze een overgespannen blaas kreeg. Onze stoelen, die we nu inmiddels niet meer hebben, hebben Poekie en Millie als krabpalen gebruikt en ook onze toenmalige bank is aardig bewerkt door ze. Maar dit alles is voor mij geen reden om ze weg te doen; ik had me dit van te voren kunnen bedenken.

Poekie en Millie horen, net zoals Djem en Kane, helemaal in ons gezin. Een beest wegdoen omdat een beest spullen kapot maakt, of omdat het toch drukker is dan verwacht, is voor mij geen reden een beest weg te doen. Iemand die zich dit niet van te voren had kunnen bedenken, is wat mij betreft geen huisdier waard. Kinderen kun je toch ook niet wegdoen als ze je tafel met watervaste stift hebben bewerkt?

Wij zijn er klaar voor..!

2010-06-19T09:51:00.001+02:00

Afgelopen maandag mochten Djem en haar klasgenootjes de voetbalwedstrijd Nederland-Denemarken op school kijken. Alle kinderen mochten die dag in oranje kleding naar school.

Djem at tussen de middag bij haar vriendinnetje Britt en de moeder van Britt maakte deze leuke foto:

Britt en Djem zijn er klaar voor..!!

Joran van der SUKKEL...

2010-06-13T20:17:00.004+02:00

Ik schaam me...ik schaam me voor het feit dat Joran van der Sloot de Nederlandse nationaliteit draagt.

Al eerder schreef ik een blog waarin ik de verdwijning van de Amerikaanse scholiere Natalee Holloway noemde. Deze blog ging over de Dordrechtse tiener Milly Boele, maar had ook zomaar over Natalee Holloway kunnen gaan. Want Joran van der Sloot is toch het ergste wat een ouder kan overkomen?!

Ik snap het niet en ik denk ook niet dat ik het ooit zal snappen...waarom vermoord je iemand? En als je dan al zwaar verdacht wordt van een moord, waarom vermoord je dan na 5 jaar, op (bijna) dezelfde datum (hoe luguber!!) weer iemand? Zo snap ik nog wel veel meer dingen niet: hoe kan hij de halve wereld overvliegen, zonder te werken, maar wel te kunnen gokken. Langzaamaan komen er antwoorden op deze vragen...zo blijkt Joran de moeder van Natalee Holloway te hebben afgeperst en kwam dus op deze manier aan zijn centen.

De Peruaanse politie zal er alles aan doen dat Joran zijn straf in Peru zal uitzitten. Ineens wil Joran, in ruil voor uitlevering naar Aruba, vertellen waar het lijk van Natalee Holloway ligt, maar de Peruaanse politie houdt voet bij stuk. Joran mag het land pas verlaten als hij zijn volledige straf heeft uitgezeten.

En dan...mensen krijgen medelijden met hem...mensen springen voor hem in de bres...willen hem weghalen uit Peru, omdat de gevangenissen daar zoveel gevaarlijker zijn. Je vreest daar elke dag voor je leven. Dat had Joran maar moeten bedenken voor hij Stephany Flores vermoordde.

Ik ben blij dat Joran vastzit...iemand als hij zal altijd een gevaar zijn voor (de vrouwen in) zijn omgeving. Ik heb geen medelijden met hem...ik heb medelijden met de ouders, van wie hij de dochters vermoord heeft! Want Joran is het ergste wat een ouder kan overkomen.

Cupidees - het vervolg

2010-06-06T20:06:00.003+02:00

Vorig jaar oktober schreef ik deze blog over mijn (ex) collega M. en een vriend van ons R. In deze blog vertelde dat ik ze zo goed bij elkaar vond passen en dat ze in diezelfde maand zijn gaan samenwonen.

Inmiddels zijn we driekwart jaar verder en is er weer het een en ander veranderd, in positieve zin. Want....M. en R. krijgen een kindje!! Beebje wordt in oktober verwacht! (schreef ik in die maand niet die ene blog?! ;-)) Nog steeds zijn M. en R. een gelukkig setje en gaan ze ook trouwen!! Op 26 juli zullen M. en R. in het huwelijksbootje stappen..!

Nog steeds ben ik er van overtuigd dat M. en R. een perfect setje samen zijn. Ik vind het dan ook wel en rare gedachte dat als ik ze niet aan elkaar voorgesteld zou hebben, er geen beebje en geen trouwerij zou zijn...

Helaas kunnen wij er 26 juli door onze al geplande vakantie niet bij zijn...natuurlijk zullen we aan ze denken die dag...en...we hebben een deal...als we terug zijn doen we het met z'n viertjes nog eens dunnetjes over...! (ín trouwjurk, hoor M. ;-))

Verrassing!

2010-05-27T14:02:00.004+02:00

Altijd lekker als je in het weekend nog even wat langer in je bed kan blijven liggen, omdat de kinderen in de andere kamer zo heerlijk aan het spelen zijn. Ja...dat denk je dan...maar dan hoor ik ineens: "kijk eens mam, ik heb geverfd en Kane ook!" En dan is dit het resultaat:

Kane en zijn duim...

2010-05-23T15:53:00.002+02:00

Ik schreef al eerder een blog over het feit dat Kane graag zijn vingertjes overal in steekt. Hoe goed de oma's en ik er ook op proberen te letten dat hij de kans niet krijgt zijn kleine friemeltjes ergens in te steken, hij krijgt het steeds weer voor elkaar.

Helaas was het vorige week vrijdag weer raak. Rebecca belde me op dat Kane met zijn duim in een kruiwagen gezeten had...de kruiwagen stond ergens in een gangetje op weg naar de speeltuin. Kane zou Kane niet zijn om het ding niet te onderzoeken en kwam daarbij een gaatje tegen...Hij stak zijn duimpje erin om zijn duim er vervolgens heel snel weer uit te trekken...dat ging niet helemaal goed.

Het vel van zijn linker duimpje was helemaal geruld en een deel van zijn nagel was er af. Het bloedde ook flink, maar gelukkig heeft oma zijn duim meteen onder de koude kraan gedaan, waardoor het bloeden snel ophield. Het zag er allemaal een beetje vervelend uit, maar gelukkig was het geen bezoek aan de huisarts waard.

Maar...toen kregen we het volgende 'probleem'. Het was namelijk zijn duimpje, waarmee hij altijd duimt...en deze gehavende duim vertikte hij in zijn mond te stoppen als hij moest slapen...daardoor sliep meneer erg moeilijk in en als hij 's nachts even wakker werd, was het ook meteen huilen omdat Kane zijn duimpje miste. We hebben van alles geprobeerd...zijn andere duim, een speen..hij wilde het allemaal niet.

Inmiddels zijn we een ruime week verder...hij duimde nog steeds niet en viel daardoor moeilijk in slaap en sliep erg onrustig...steeds als we hem zeiden dat hij zijn duimpje in zijn mond moest doen, liet hij ons zijn duim zien en zei: 'auw'. Zijn duim is mooi genezen, er mist nog een klein stukje nagel en het vel is nog wat vellerig. Maar vanmorgen ineens had Kane het door...zijn duimpje is nog net zo lekker als voorheen!

Hij heeft vanmorgen heerlijk bij ons in bed de schade van zijn gemiste duimpje ingehaald...intens tevreden hoorde ik hem, al kijkend naar de Teletubbies en Mega Mindy, op zijn duim zuigen..!

Ik ben er zooo klaar mee!!!

2010-05-19T08:06:00.006+02:00

De titel zegt al genoeg...ik ben er klaar mee...en niet zo'n klein beetje ook!

Ik probeerde iets voor iemand te doen, speciaal voor die persoon...met alle goede bedoelingen...niemand anders zou het doen...dus ik heb het gedaan...maar toen het puntje bij het paaltje kwam, werd er gekletst en gestookt en kreeg ik een bak stront over me heen.

Nog steeds snap ik niet dat je iemand zo enorm kan afbranden...en dat terwijl je niet eens recht hebt van spreken...ik had aan alles gedacht...en als ik iets vergeten ben...sorry!...dat is dan niet met opzet gedaan...Maar er is gekletst...dus er zijn meer mensen 'schuldig' in dit verhaal...wees dan zo eerlijk om eerder je bek open te trekken...maar dat doet (lees: durft) niemand.

Een aantal mensen om mij heen wisten waar ik mee bezig was...allemaal reageren ze hetzelfde...dat iemand dat op deze manier durft te zeggen en erger nog...dat die persoon zelf totaal geen aanstalten heeft gemaakt. Dat bevestigd voor mij dan weer dat ik niet degene was die iets verkeerd deed..! Ik deed iets voor iemand anders.

Wat mij betreft is het genoeg nu...ik moet leren ook eens aan mezelf te denken en niet altijd aan anderen...en dat ga ik doen, want dit is de stress en de pijn in mijn nek zeker niet waard...ik ben er KLAAR mee!

Uit logeren...

2010-05-17T12:08:00.003+02:00

Voor het eerst is Djem wezen logeren bij een 'vreemde'. Natuurlijk is ze wel eens bij oma blijven slapen en ook bij Shanna is ze al een aantal keren wezen logeren, maar bij een vriendje of vriendinnetje nog niet... Afgelopen donderdag is ze bij Nick, een klasgenootje waar jullie vast nog meer over zullen lezen in mijn blog, wezen logeren..!

Op Hemelvaartsdag zijn we met Nick, zijn zusje Jo-ann en ouders Jeroen en Marjon naar Ballorig geweest. De kids hebben zich daar heerlijk kunnen uitleven terwijl wij konden toekijken hoe de kids zich vermaakten. Na Ballorig, zijn we bij Jeroen en Marjon wat gaan drinken. Omdat Kane in de auto in slaap viel, hebben we hem daar op bed gelegd. Alleen besloot meneer weer eens een lange tuk te maken (doet hij nou altijd bij vreemden..;-)) en dus besloten we te blijven eten en wat te eten te halen.

Ondertussen speelden de kinderen in een hut en gleden ze met een matras van de trap af. (idee van...papa?!) Als grapje opperde ik dat Djem anders daar wel kon blijven slapen en heel enthousiast gilde Djem dat ze dat wel wilde. Ook Nick leek het een leuk plan en Marjon en Jeroen vonden het ook prima. Zo gezegd, zo gedaan...

Na het eten ben ik met Kane naar huis gegaan, is Remco gaan bowlen en bleef Djem bij Nick achter. Om 20.30 uur belde ik Marjon op en bleken Nick en Djem al te slapen!! Voor ik ging slapen heb ik de telefoons op de hardste stand gezet, maar ik heb niets gehoord.

Omdat ik moest werken heb ik Djem vrijdagmorgen vroeg opgehaald. Ze was nog net zo vrolijk als een dag eerder. Wel was ze die nacht wakker geworden...ze had eng gedroomd en vond het toch wel een beetje raar dat mama er niet was. Maar toen ze met Nick bij Marjon in bed mocht (en Jeroen dus verplicht in Nick zijn bed moet slapen ;-)), was het goed. Uiteindelijk heeft ze daar samen met Nick verder geslapen..!

Ze vond het erg leuk om bij Nick te slapen, maar achteraf toch ook wel een beetje eng. Ik ben trots op mijn kleine meid...een jaar geleden nog zo verlegen en bang en nu voor het eerst bij een vriendje geslapen!!

KAMPIOENEN!

2010-05-12T09:08:00.009+02:00

Mijn zusje Marsha voetbalt al een aantal jaren. Omdat het met haar baan als fulltime juf toch allemaal net even te druk is (2x in de week trainen en elke zaterdag een wedstrijd), besloot ze dat dit haar laatste voetbalseizoen is.

Extra genoot ze van haar laatste wedstrijden in de competitie...vooral om dat ze erg hoog in de competitie stonden, waardoor het kampioenschap binnen handbereik lag.

Afgelopen zaterdag heeft ze haar kampioenswedstrijd gehad: met 8-0!! won de Zuidvogels Dames 1 van de Marken: KAMPIOENEN!! En natuurlijk heeft ze dit uitvoerig gevierd met haar team!

En onder luid getoeter werden de kampioenen door het dorp gereden in een..euuh...containerwagen! :-D

Zusje: gefeliciteerd met jullie kampioenschap! :-D

Ook ik moet er aan geloven...

2010-05-07T08:00:00.006+02:00

Argh! Het is zover...ook ik moet me vanaf vandaag onder de 30-ers gaan scharen! Maar ik voel me nog zo geen 30! :? Ik ben gewoon 18 en heb 12 jaar ervaring! ;-)

Vrijheid!

2010-05-05T08:00:00.001+02:00

Vrijheid...voor ons zo vanzelfsprekend...toch vind ik het belangrijk om erbij stil te staan...gisteren hebben we de oorlogsslachtoffers herdacht...niet eens perse die van de 2e wereldoorlog, maar alle oorlogsslachtoffers.

Mijn opa's en oma's hebben de tweede wereldoorlog meegemaakt. Mijn, inmiddels overleden, opa vertelde altijd verhalen uit zijn tijd in de oorlog en ik luisterde hier altijd graag naar. Eén verhaal wat hij vertelde zal ik nooit vergeten...

Mijn opa zal ergens rond de 17 jaar geweest zijn, toen de oorlog begon. Hij kwam uit een gezin van 16 broers en zussen en was zelf eén van de jongste. Zijn oudere broers zaten allemaal in het verzet en automatisch volgde hij, hoewel hij eigenlijk te jong was, ook. Toen hij op een dag met de trein valse papieren moet afgeven, werd hij door de Duitsers uit een trein gepikt en meegenomen naar een concentratiekamp in Amersfoort. Hier is hij erg mishandeld en zijn leven daar was erg onzeker. Hij heeft hier een half jaar gezeten en kreeg toen een idee om uit het kamp te ontsnappen. De Duitsers waren als de dood dat zij TBC zouden krijgen en dat bracht mijn opa op een idee. Hij sprak één van de Duitsers in het kamp aan en zoog daarbij heel veel bloed uit zijn tandvlees, spuugde dit op zijn hand en zei dat hij TBC had. Meteen werd mijn opa het kamp uit gegooid. Het heeft zijn leven gered!

Dit verhaal is mij altijd bij gebleven...voor hem was vrijheid niet, zoals het voor mij wel is, vanzelfsprekend...en daarom sta ik daar op 4 mei even bij stil en vier ik op 5 mei de VRIJHEID!

De dag na Konininnedag

2010-05-01T08:00:00.005+02:00

Koninginnedag en de periode hieromheen is voor mij altijd een periode met een achtbaan van emoties. Zo rond Koninginnedag merk je dat de mensen wat meer uitgelaten en vrolijk zijn...de vrije dagen komen eraan, de vlaggen hangen weer uit en natuurlijk het ultieme Nederlandse volksfeest: Koninginnedag!
Sinds 2002 hangt er toch wel een sluier over deze periode; precies in deze periode zijn in een aantal jaar tijd toch wel een aantal heftige dingen gebeurt, waardoor ik daar elk jaar in deze periode weer aan terugdenk.
Sinds vorig jaar zal Koninginnedag voor veel mensen nooit meer zijn zoals het was, door de vreselijke gebeurtenis in Apeldoorn. Het feest, de vrolijkheid, voor de (nabestaanden van de) slachtoffers zal deze dag een zwarte dag zijn met een vreselijke herinnering.

Ook de dood van Pim Fortuyn, 6 mei 2002, heeft veel indruk op mij gemaakt...live op televisie was te zien hoe hulpverleners het leven van een zwaar gewonde Pim Fortuyn probeerden te redden; helaas heeft dit niet mogen lukken.
Maar waar ik toch het allermeest aan denk in deze periode is toch wel Flory. Flory was de zus van een goede vriendin die op 1 mei 2002 heeft besloten niet meer te willen leven. Op Koninginnedag reden mijn vriendin en ik in de auto een parkeergarage uit. Vanuit de parkeergarage reden wij af op een stoet mensen, waardoor wij even stil kwamen te staan...en juist op dat moment staan Flory en haar moeder recht voor onze auto. Dat is het laatste moment dat mijn vriendin (en ik) Flory hebben gezien...de volgende dag werd ik gebeld door mijn vriendin met het zeer trieste nieuws. Ik denk nog best vaak terug aan dat ene moment dat wij haar juist op dat moment zagen...toeval of niet?!
In die periode kwam er een liedje uit van Blof...steeds weer als ik dat liedje hoor denk ik terug aan Flory. Ook al is het inmiddels "al" 8 jaar geleden...ik zal deze heftige gebeurtenis en Flory nooit vergeten...en juist in deze periode rond Koninginnedag, en de dag na Koninginnedag, denk ik er net weer even wat meer aan.

"Lieve Flory, ik hoop dat jij daarboven gelukkig bent en de rust hebt gevonden die je zocht, vergeten doe ik je niet!"

Genetisch bepaald?

2010-04-28T21:34:00.001+02:00

Zoals ik al in een eerdere blog schreef is Djem in alle opzichten een echte meid. Iets wat zij volgens mij zelf heeft ontwikkeld, want ik heb haar nooit verteld dat haar favoriete kleur roze moest zijn.

Daarentegen is Kane dus een echte jongen. Hij leert hoe langer hoe meer woordjes spreken en zoals Djem met amper 2 jaar precies wist dat papa roze gips moet nemen, zo ziet Kane overal maar auto's, brommers en motors. Zodra ik buiten ben, wijst hij: "AUTO!!" De auto's die hier in de straat geparkeerd staan hebben ook een enorme aantrekkingskracht op hem. Zodra hij even de kans krijgt, staat ie aan de deur te morrelen in de hoop dat die dan maar open gaat...en krijgt hij de kans even achter het stuur in papa's auto te mogen zitten, dan weet hij precies wat hij moet doen. Verwoed staat hij dan aan het stuur te trekken, vervolgens aan de versnellinspook om daarna de richting aanwijzers en ruitenwissers aan te zetten. Ook speelt hij thuis graag met autootjes en laat die ook echt rijden met het wel bekende geluid: "BROEM!!"

Maar dat is niet het enige...ook voetbal vindt Kane helemaal geweldig...in het echt of op tv...zodra hij een voetbal ziet roept hij: "BOEBAL!!" Remco vindt dat natuurlijk helemaal leuk en samen zitten ze dan voor de televisie naar de Champions Leaque te kijken.

Ondanks dat Kane wat dat betreft een typische jongen is...hij draagt evengoed een stoer roze shirt en vindt het super interessant om op de knalroze step of driewieler van zijn zus te zitten...dat is dan weer de pech als je als 2e kindje en jongetje geboren wordt na een oudere zus. ;-)

Voor mij is het duidelijk...een meisje of een jongen...het is blijkbaar genetisch bepaald dat de interesses van een jongetjes toch totaal anders zijn dan die van een meisje!

Een weekendje weg.!

2010-04-20T20:43:00.013+02:00

Het is een soort traditie; jaarlijks gaan we met Peter en Marit en de kids een weekendje weg.

Zo zijn we een keer in Brabant geweest, een keer naar Texel, een keer naar Epe en vorig jaar waren we ergens in de buurt van Hardenberg. Meestal deden we dat in de donkere maanden, maar deze keer werd het wat later dan gepland en zo kwamen we uit in April. Aangezien we nog niet zo heel veel zon gezien hebben deze lente, verwachtten we niet dat we een heel zonnig weekendje weg zouden hebben, maar niets was minder waar!

Na een lange rit, met veel files en wegwerkzaamheden, kwamen we na ruim 2.5 uur rijden aan in Borger, waar we op Bosbark de Lunsbergen een huisje gehuurd hadden. Het was een heerlijk ruim huisje, met prima bedden. De jongetjes sliepen bij papa en mama op de kamer en Djem en Manou hadden samen een kamer.

Het hele weekend is het prachtig weer geweest. De meiden waren nog niet wakker of wilden naar buiten om te fietsen...zaterdag hadden we al een super mooie dag, maar zondag werd het nog beter! De kinderen hebben zelfs lekker in badpak en zwembroek voor het huisje met water gespeeld, terwijl de mama's in het zonnetje een boekje aan het lezen waren en de mannen in de zon van hun biertje genoten.

Al met al voelde dit weekend als een korte vakantie...want na een dagje heerlijk in de zon, is het wel weer een tegenvaller naar huis te moeten. En de volgende keer dat we een weekendje weg boeken, doen we dat natuurlijk weer met mooi weer! ;-)

Van een verlegen peuter tot....

2010-04-14T18:22:00.007+02:00

....een (soms iets te) bijdehante kleuter. Zo is Djem in een zin te beschrijven.

In korte tijd is Djem veranderd. Reden? Ze gaat naar school! Ik verbaas me er nog dagelijks over wat school met haar gedaan heeft. Iedereen die Djem kent zal weten dat ze altijd erg verlegen en bang was...vooral als ze mensen niet goed of helemaal niet kende. Op verjaardagen waar ze veel mensen niet kende, of waar het gewoon druk was, had ze zeker wel anderhalf uur nodig om enigszins een beetje haar zelf te worden.

De eerste weken naar school waren moeilijk voor haar. Ze had geen idee wat ze er van moest verwachten en vond het allemaal maar eng, met al die kinderen in de klas. Nu ze wat langer op school zit, heeft ze al behoorlijk wat vriendjes en vriendinnetjes gemaakt en speelt ze geregeld 's middags buiten met klasgenootjes. Tussen de middag komen er altijd wel klasgenootjes bij Djem eten, maar Djem durfde nooit bij een ander te eten of te spelen om 15.00 uur. Maar gisteren besloot ze ineens dat ze dat wel durfde en terwijl ze met oma op weg naar huis was tussen de middag kwam ze Nick tegen. Ze riep tegen Nick dat ze wel bij hem wilde eten, oma en de moeder van Nick vonden dat prima, en dus is ze tussen de middag bij Nick thuis blijven eten.

Twee weken geleden kreeg ze een uitnodiging van een klasgenootje om op haar partijtje te komen. De moeder van het meisje zei me eerlijk dat ze in eerste instantie best een beetje twijfelde om Djem te vragen omdat ze bang was dat Djem het eng zou vinden. Vanmiddag om 14.00 uur was het dan zover. Remco heeft Djem naar Jasmijn gebracht en daar waren natuurlijk nog meer klasgenootjes. Alsof ze het al jaren deed stapte ze daar naar binnen en begon meteen te spelen met haar vriendinnetjes!

Ik vind het bijzonder om te zien hoe Djem zo veranderd is. Mensen die haar kennen zullen begrijpen wat ik bedoel. Maar zowel voor haar als voor mij en Remco is het makkelijker. Zij voelt zich absoluut prettiger op deze manier en wij zien een kleuter die helemaal gelukkig is. Dat is toch het belangrijkste van allemaal?!

Boem! is Ho!

2010-04-07T20:34:00.002+02:00

Omdat ik gisteren na het werk nog even moest pinnen, ben ik anders naar huis gereden dan ik normaal doe. Omdat het mooi weer was, waren er veel mensen buiten aan het fietsen en dus was het druk op de rotonde bij de Oostermeent. Voor mij stonden een aantal auto's stil om de fietsers voorrang te geven en ik sloot mooi aan. Rustig wachtend totdat ik weer kon doorrijden. Ineens hoor ik een doffe klap achter me en voor ik me goed en wel realiseerde wat er gebeurde, kreeg mijn nek een flinke optater.

Ik ben meteen de naast gelegen parkeerplaats op gereden en de auto achter me, die mij dus volop van achteren raakte, kwam gelukkig netjes achter me aan. Het was een taxi chauffeur in een super mooie en glimmende (nieuwe) auto. Hij vroeg meteen hoe het met me ging en gaf aan dat hij heel even naar links keek en mij dus niet zag remmen. Gelukkig kunnen we het (tot nu toe) netjes samen regelen.

Vandaag ben ik met mijn auto naar het schade herstel bedrijf geweest om na te gaan hoeveel schade ik ongeveer heb. Mijn auto moet natuurlijk nog wel officieel getaxeerd worden, maar de schade wordt geschat op 2100 euro, exclusief BTW. (*slik*) Mijn kofferbak is flink gedeukt, mijn bumper is gehavend en het slot van mijn achterklep is niet meer open te krijgen.

Mijn nek is wat stijf en gevoelig...door de aanrijding heeft mijn nek een flinke klap gemaakt. Hopelijk kunnen we de schade snel en in goed overleg afhandelen, zodat ik straks mijn achterklep weer als vanouds gebruiken kan!

Zou mijn vinger daarin passen?

2010-04-02T23:18:00.003+02:00

Dat is iets wat Kane de laatste weken vaak lijkt te denken...zo nu en dan past hij eens of zijn duim, vinger of pink ergens in past....waarin, dat maakt niet uit.

Zo heeft Kane al eens met zijn pink tussen het tuinhek bij opa en oma gezeten. Toen konden we meteen door naar de huisartsenpost omdat zijn hele nagel eraf lag. Gelukkig is dat allemaal goedgekomen en zie je hier inmiddels niets meer van. Ook het blaas gedeelte van een bellenblaas in natuurlijk leuk om je duim in te steken. En dan jammerend naar mama toe komen lopen, omdat je je duim er niet meer uitkrijgt.

Gisteren heeft Kane toch wel de meest pijnlijke vinger-ergens-instop ervaring tot nu toe gehad. Terwijl Djem lekker aan het spelen was en ik op de bank achter mijn laptop zat, hoorde ik ineens Kane huilen en gillen. Aan de manier waarop hoorde ik meteen dat het niet goed zat. Hij zat achter de deur van zijn speelgoedkastje en had zijn pink in de scharnier van het kastdeurtje gestopt. Aan de manier van huilen merkte ik dat het hem veel pijn deed. Ik wilde hem natuurlijk meteen lostrekken, maar zijn pink zat er goed in vast. Toen moest ik in korte tijd bedenken waar ik goed aan zou doen....het kastdeurtje dicht doen of juist verder opendoen om het scharnier wijder te krijgen. Gelukkig schoot zijn pink eruit toen ik het kastje ietsje verder open deed (phiew...goede gok dus!), maar die zag er in eerste instantie niet uit: blauw, bloed, blaar en vervormd. Gelukkig kwam de vorm van zijn pink al na een paar tellen weer een beetje terug en na even op adem gekomen te zijn leek de schade uiteindelijk meegevallen te zijn: hij heeft een flinke snee in zijn pink en het is wat blauw.

Ik ben natuurlijk opgelucht dat het allemaal meegevallen is...moet er toch niet aan denken wat er gebeurt zou zijn als ik het kastdeurtje wellicht de andere kant op geduwd zou hebben. Ik hoop natuurlijk dat Kane hiervan leert en dus zijn kleine vingertjes niet meer overal insteekt, maar ik ben bang dat Kane gewoon op onderzoek uit blijft gaan...

Een ontstoken oogje...

2010-03-29T13:36:00.002+02:00

Het begon allemaal met een verkoudheid. Kane was wat snotterig en daardoor een beetje hangerig. Toen Remco en ik vrijdagavond naar vrienden gingen om te borrelen, paste mijn moeder op. Tegen 23.00 uur wilde Kane echt niet meer, dus ben ik naar huis gegaan. Daar bleek die Kane onwijs last van slijm in zijn keel had en begon al het slijm uit te spugen. Hij bleef maar hoesten en hoesten en uiteindelijk is Kane bij ons in bed in slaap gevallen.

Zaterdagmorgen leek het allemaal weer wat beter te gaan. Ik zou eigenlijk Kane meenemen naar Ballorig, maar heb dat toch niet gedaan omdat me dat voor hem niet zo prettig leek. Goede keuze achteraf, want tussen de middag storttie hij weer in. Toen Kane na zijn slaapje wakker werd, was het net een Chineesje. Zijn oogjes waren spleetjes en helemaal ontstoken. Hij heeft er veel jeuk aan, want hij zit er steeds in te wrijven. In eerste instantie was het 1 ontstoken oogje, maar waarschijnlijk door het wrijven, is zijn 2e oogje ook gaan ontsteken...

Afgelopen nacht is Kane ook onrustig geweest en veel wakker. Nog steeds veel last van slijm en in de nacht loopt zijn temperatuur op tot koorts. Hij heeft duidelijk een goede verkoudheid te pakken!

Ik ben blij!

2010-03-24T12:05:00.008+01:00

En waarom?

Ik ben blij,
♣ Omdat het vandaag zulk lekker weer is!
♣ Omdat mijn lieve vriendinnetje Ilona zwanger is van haar derde kindje!
♣ Omdat ik eindelijk die vervelende plekken uit mijn badkamer gekregen heb!
♣ Omdat ik sinds ik ben afgevallen ben, niets meer ben aangekomen!
♣ Omdat we zaterdagmiddag de vakantie gaan boeken met vrienden!
♣ Omdat mijn auto weer zonder kleerscheuren door de keuring gekomen is!
♣ Omdat ik gisteravond een gezellig etentje met mijn collega's gehad heb!
♣ Omdat ik mijn laptop weer bijna terug heb!
♣ Omdat mijn kindjes het allebei zo heerlijk doen!
♣ Omdat Kane (euhh...Remco) zijn boek voetbalplaatjes bijna vol heeft!
♣ Omdat ik vanmiddag weer mag knuffelen met mijn kleine nichtje Kiara!
♣ Omdat er zaterdag een gezellige dag te wachten staat met mijn (mail)vriendinnetjes!

Ik ben blij, gewoon omdat...!
(geniet van de kleine dingen!)

Zumba is een....feestje!

2010-03-19T09:00:00.003+01:00

Sinds ruim een jaar ben ik lid van de sportschool. Ik had nooit gedacht dat ik het vol zou houden, maar het sporten werkt op een of andere manier verslavend. Nu de donkere dagen achter de rug zijn, kruip ik weer uit mijn hol en heb nog meer energie om te sporten.

Minimaal twee keer per week probeer ik een bezoek te brengen aan de sportschool...meestal met Marit. We hebben zo onze eigen planning: op zondagmorgen doen we cardio (wat een heerlijk begin van de zondag!!) en op woensdag doen we Zumba.

Wikipedia omschrijft Zumba als volgt: 'Zumba is een fitnessprogramma dat is gebaseerd op Latijns-Amerikaanse dans, zoals de salsa, merengue, axé, samba en cumbia. Het is opgezet door Alberto 'Beto' Perez, een Colombiaanse danser en choreograaf uit Miami. Bij zumba doe je fitness-oefeningen op muziek, vergelijkbaar met aerobics.' Klinkt hartstikke leuk toch? Tijdens de bijeenkomst van de Zumba-instructeurs hebben zij dan ook bedacht dat het leuk zou zijn dat als een Zumba leraar zou roepen: "Zumba is een...." dat iedereen die de les volgt dan zou roepen: "Feestje!" Jaja...

Al een aantal maanden doen we fanatiek mee met de Zumbales op woensdagavond. De les is zo populair dat je op tijd (lees: een half uur van tevoren) aanwezig moet zijn om nog een plaats te hebben in de les. Zumbalerares Monica swingt met haar heupen in het rond en wij proberen het zo goed en kwaad als het gaat mee te doen. Dat levert nog wel eens hilarische momenten op. Zo ook afgelopen woensdag. We deden een 'bootcamp', op muziek die in de rimboe gemaakt leek te zijn. Ritmisch 'trommelen' in de lucht op die muziek leverde voor Marit en mij de slappe lach op. Marit noemde ons een stelletje bosmannen (uhm...vrouwen) en hoe fanatieker we mee gingen doen, hoe meer wij ons bosmannen voelden waardoor wij onze lach helemaal niet meer konden inhouden.

Het mag duidelijk zijn dat zowel Marit als ik geen losse heupen hebben. Ook zijn wij beide niet heel ritmisch aangelegd...we proberen alles te volgen en als dat niet lukt, maken we onze eigen pasjes wel. Als je maar beweegt en lol hebt. Ondanks dat we het niet altijd helemaal goed kunnen volgen, is het uur Zumba zo voorbij. En ook al roep ik het in de les nooit mee...ik kan jullie vertellen...Zumba is een feestje!

Het ergste wat je als ouder kan overkomen...

2010-03-16T21:10:00.009+01:00

Dat je kind vermist wordt...vreselijk...ik moet er als moeder niet aan denken.

Neem nou de 12-jarige Milly Boele...vorige week kreeg ik per mail een amber-alert. Ze is een week vermist geweest en uiteindelijk is vannacht haar lichaam gevonden. In de tuin van een buurman, een agent notabene! Dit soort zaken houden me altijd heel erg bezig en nu ik zelf moeder ben, misschien wel wat meer. De ouders van Milly hebben een week in onzekerheid over hun dochter. Haar vader deed zelfs een emotionele oproep op de televisie...

Er zijn inmiddels al een hoop verhalen waar kinderen vermist zijn en nooit gevonden. Denk eens aan de verdwijning van de 3-jarige Britse Maddy (Madeleine) McCann of de Amerikaanse scholiere Natalee Holloway. Helemaal vreselijk is het als je weet wie er met de verdwijning van je kind te maken heeft, maar omdat er geen lijk is, geen bewijs is en dus geen misdaad gepleegd is.

Iedereen herinnert zich vast nog wel het verhaal van Marion van Buuren en haar dochtertje Romy. In 1997 verdwenen Marion en haar dochtertje Romy spoorloos. Alles wees erop dat haar ex-vriend Okan O. er iets mee te maken had. Toen in 1998 Okan O. overleed leek hij het geheim mee in zijn graf te hebben genomen. Peter R. de Vries heeft zich vastgebeten in deze zaak en met succes! In 2002 heeft de broer van Okan O. een verklaring afgelegd waarin hij vertelde dat Okan O. Marion en Romy om het leven gebracht heeft en hun lichamen in de duinen begraven heeft. Vijf jaar lang hebben de ouders van Marion van Buuren in onzekerheid gezeten over wat er met hun dochter en kleindochter gebeurt is.

Ik moet mijn dochter gaan loslaten. Ze is ruim vier jaar en wil met klasgenootjes buiten spelen en fietsen. Dit soort verhalen maken het er niet makkelijker op. Je ziet het maar...het kan zomaar de buurman zijn..een agent, die moet zorgen voor orde en veiligheid. Ik kan alleen maar hopen dat ik nooit, maar dan ook nooit, met zoiets verschrikkelijks geconfronteerd zal worden.

Ik ruik, ik voel, ik hoor....de lente!

2010-03-16T21:00:00.000+01:00

Aan alles is het te merken: er komen wat blaadjes aan de bomen, als ik 's morgens wakker word fluiten de vogeltjes vrolijk en ik ruik het pasgemaaide gras: de lente komt eraan! Ondanks dat de metereologische lente al op 1 maart begonnen is, merk ik nu pas wat van de lente. Aanstaande zaterdag is het ook pas officieel lente natuurlijk.

Ook voor Djem en Kane is het duidelijk dat het mooiere weer in aantocht is. Djem snapt toch steeds niet waarom ze al moet slapen als het eigenlijk nog licht is buiten. De hele dag is ze druk met haar fiets in de weer. Fietst van huis naar oma en dat soms wel tien keer in een half uur. Vanmiddag werd ze zelfs opgehaald door klasgenootje Nick en zijn ze samen naar Nick's huis gefietst.

Kane ziet zijn zus natuurlijk steeds buiten spelen en wil daarom ook buiten spelen. Voor hem is de achtertuin nog even genoeg buitenspelen, maar dat hindert hem niet. Hij kan zich heerlijk vermaken door steeds weer dezelfde balletjes van de glijbaan af te laten glijden of door met een traktor door de tuin te rijden.

Ook voor Remco en mij heeft de winter nu wel weer lang genoeg geduurd. Laat die lente (liefst zelfs zomer) maar komen. Lekker de bbq aan of een terrasje pakken. Voor donderdag is de weersvoorspelling 15 graden. Zou het dan nu toch echt lente worden?!

Waterpokken...deel 2

2010-03-14T14:48:00.005+01:00

Het was natuurlijk bijna niet te voorkomen dat ook Kane de waterpokken zou krijgen. Exact twee weken nadat Djem ze kreeg, kwamen ze bij Kane opzetten. Bij Djem zijn alle pokken zo goed als weg, bij Kane komen er dagelijks pokken bij.

Dinsdagmorgen werd ik al gebeld door mijn zusje dat ook Finn de waterpokken had. Kane had één klein, rood vlekje op zijn been zitten. Dat leek verder helemaal niet op een waterpok. Dinsdagnacht sliep Kane als een draak en jawel hoor...woensdag waren er al een aantal pokken zichtbaar. Kane heeft lang niet zoveel waterpokken als dat Djem had, maar hij heeft er des te meer last van. Vooral 's nachts is hij erg onrustig.

Overdag lijkt hij er niet zo veel last van te hebben. Hij is even vrolijk en ondeugend als anders. Mijn beide kindjes zijn hiermee dan gelukkig van het verhaal ´waterpokken´ af!

Waterpokken...

2010-03-01T19:21:00.006+01:00

Afgelopen woensdag zou Djem samen met oma en Kane bij haar pasgeboren nichtje Kiara gaan kijken. Djem was op tijd wakker en ik zelf ook, dus zouden Djem en ik lekker samen al gaan douchen. Ik kleed haar uit en zie tot mijn verbazing dat Djem helemaal onder de rode blaasjes zit. Waterpokken! Dat is niet zo lekker getimed, want waterpokken kunnen gevaarlijk zijn voor pasgeboren baby's.

Voor de zekerheid heb ik de huisarts nog even gebeld en die raadde inderdaad af om met waterpokken bij een pasgeboren baby te kijken. De besmetting vindt namelijk plaats via de lucht, dus als Djem zou hoesten of niezen. Oma had mooie foto's van Kiara gemaakt en deze op een digitaal fotolijstje gezet, dus Djem kon Kiara wel al digitaal bewonderen.

Donderdag waren er nog meer blaasjes bijgekomen; ze kreeg er ook enorme jeuk aan. Op haar rug was er geen enkele centimeter meer zonder een blaasje. Ook de rest van haar lijf en gezicht zaten goed onder. We zouden donderdag naar een vriendin en haar kinderen gaan wat niet kon doorgaan en ook aan haar zwemles kon ze niet mee doen. Dubbel pech dus! Van VSM heb ik een verkoelende emulsie gehaald en dat lijkt wel gewerkt te hebben.

Van het weekend begonnen de blaasjes al goed in te drogen. Ze had namelijk de mazzel precies in de vakantie de waterpokken te krijgen en vandaag zou de school weer beginnen. Gelukkig kon ze vandaag gewoon heerlijk naar school...de blaasjes zijn al flink minder geworden en de laatste zijn ingedroogd.

Gelukig..Djem is ieder geval zonder al te veel 'gedoe' van de waterpokken afgekomen...nu is het afwachten wanneer Kane ze gaan krijgen! ;-)

Hier wat foto's van mijn "pokken"meisje!

(of de foto ziet het er door de flits wat minder vurig uit)

Welkom lief nichtje!

2010-02-24T19:11:00.003+01:00

HOERA! Woensdag 24 februari om 3.20 uur hebben we er een nichtje bij gekregen!

Haar naam is: Kiara Kimberly!

Niet voor te stellen dat Djem en Kane ook ooit zo klein waren...Djem was zelfs nog 600 gram lichter! Helaas werd Djem vanochtend wakker met waterpokken (hier in mijn volgende blog meer over) en kon ze dus niet met haar nieuwe nichtje knuffelen...

Hier een foto van Kiara! (wat is ze mooi he!)

Een écht meisje...

2010-02-19T09:23:00.004+01:00

In mijn beleving heb je twee soorten meisjes; de échte meisjes-meisjes en de jongens-meisjes. En dat bedoel ik dan niet qua uiterlijk, maar qua gedrag. De meisjes-meisjes houden van tutten en opmaken, terwijl de jongetjes-meisjes meer van buiten voetballen houden en de kleur roze niet als lievelingskleur zien. Ik denk dat ik mijzelf als kind onder het laatste soort kan indelen. Ik was als kind altijd buiten aan het spelen, voetballen en mijn lievelingskleur was absoluut geen roze.

Daarom verbaasd het mij juist dat Djem wél een meisjes-meisje is. Ze was nog maar net twee jaar toen ze al duidelijk haar voorkeur over haar lievelingskleur met ons deelde. Remco had tijdens het voetballen zijn knieschijf uit de kom gehad en moet daarom in het gips. In het ziekenhuis hingen verschillende kleuren gips aan een touwtje...toen wij aan Djem vroegen welke kleur zij mooi zou vinden voor het gips antwoordde zij zonder na te denken ROZE. Omdat wij dachten dat zij alleen het woord roze zou kennen en niet daarbij de kleur, lieten we het haar aanwijzen op het touwtje waar alle kleuren hingen. Ook daar wees ze zonder twijfelen de (fluoriserende) roze kleur aan.

Vorig jaar liep ik met Djem in het winkelcentrum en kwamen we een buitenlandse vrouw tegen die helemaal gesluierd was. Ze droeg verschillende sluiers over elkaar heen en alleen haar ogen waren nog zichtbaar. 'Kijk mama!', zei Djem, "Een echte prinses!!"

Vorige week vrijdag had Djem carnaval op school. Met kerst heeft ze een 'echte' prinsessenjurk gekregen en die wilde ze natuurlijk graag aan naar school. Met een wafelijzer heeft oma haar haren gewafeld ('echte prinsessenkrullen he, mama!") en hebben we haar met roze make-up opgemaakt. Helemaal happy ging ze naar school.

Tussen de middag was er een optocht van alle kinderen van school door de wijk heen. Een geluidsauto met grote boxen op het dak en veel muziek reed voorop en alle kinderen liepen met spandoeken erachter. Ook Djem liep mee en als een echte prinses, met één hand haar jurk omhooghoudend, zodat ze er niet op zou staan, liep ze mee in de optocht.

Djem haar lieverlingskleur is roze. Ze houdt van tutten en make-up en dan vooral van lippenstift en oogschaduw; ze is dol op mooie haren en mooie kleren (vooral rokken en jurken), kettingen en spuit graag een luchtje van mama op. Het is dus duidelijk dat Djem, in tegenstelling tot haar moeder vroeger, een échte meid is!

Soms heb je van die dagen...

2010-02-13T16:41:00.007+01:00

....die je maar beter kan overslaan. Zo'n dag had ik vandaag....

Samen met Djem zou ik vanmorgen even naar Hilversum gaan om de laatste dingetjes te kopen voor de kraammand van Rebecca. Marsha zou gezellig meegaan, maar die sliep in Bussum bij Michiel, dus die zou ik even langshalen. Om 10.00 uur stapten Djem en ik in de auto.

Al een aantal weken doet de centrale vergrendeling van mijn auto het niet zo lekker en de laatste dagen eigenlijk helemaal niet meer. Het is begonnen toen het zo koud werd en dacht dus eigenlijk dat het daar aan lag. Omdat het lampje van mijn sleutel nog steeds brandde als ik klikte dacht ik niet dat mijn batterij op zou zijn.

Voordat ik Marsha zou gaan halen, moest ik nog even tanken... Bij de BP aangekomen, wilde het klepje van mijn benzinetank niet open. Dat heb ik wel eens vaker en als ik dan even mijn auto open en dicht doe, gaat het klepje weer open...hij reageert waarschijnlijk niet helemaal goed. Maar nu kon ik mijn auto natuurlijk niet open en dicht doen omdat de centrale deur vergrendeling niet werkte. Dus ik Remco gebeld en die zou er even naar kijken. Hij stond toevallig bij de Esso aan de andere kant van Huizen en daar zijn Djem en ik naartoe gereden. Ook Remco zei dat het lag aan de vergrendeling en dus kon ik niet tanken.

Ik ondertussen mijn andere zusje gebeld om te vragen of ik haar auto mocht lenen. Toen we daar waren om de auto op te halen, was ik ineens mijn portemonnee kwijt. Ik bedacht me dat ik die bij de BP om het dak van mijn auto gelegd had en hem er dus waarschijnlijk niet afgehaald had toen ik naar Remco reed. Mijn mijn zusje d'r auto ben ik de hele weg weer terug gereden in de hoop mijn portemonnee te vinden, maar natuurlijk zag ik die nergens.

Inmiddels was Marsha het wachten zat, het was inmiddels ruim 11.00 uur geweest en die besloot daarom onze kant maar vast op te komen. Ik zou op haar wachten bij mijn ouders en reed nog even langs ons huis om daar mijn portemonnee ergens te vinden. Toen ik kwam aanrijden, stond er een vreemde auto bij ons voor de deur. Ze wilden net wegrijden op het moment dat ik kwam aanrijden. Toen ik uitstapte vroeg een mevrouw mij of ik van der Beek heet. Ik vroeg haar meteen of zij dan toevallig mijn portemonnee gevonden had. En dat had ze inderdaad...aan de hand van een herhalingrecept in mijn portemonnee kon ze mijn adres achterhalen!! Ik ben echt super blij dat deze mensen de moeite genomen hebben mijn portemonnee te komen langsbrengen!! Alles zat er nog netjes in. Ik was mijn portemonnee inderdaad vergeten van het dak te halen. Deze mensen hadden mijn portemonnee op de Delta gevonden. Er waren al verschillende auto's overheen gereden en al mijn bankpassen waren gebroken... Maar dat is niet zo erg...ik ben allang blij mijn portemonnee met rijbewijs terug te hebben.

Om 11.30 uur reden Marsha, Djem en ik eindelijk richting Hilversum. In de auto belde Bart mij op. Hij was ondertussen met de batterij van mijn sleutel aan de haal gegaan en had voor een nieuwe batterij gezorgd. En ja hoor..mijn automatische deur vergrendeling werkte weer en daardoor dus ook het klepje van mijn tank!

Ik wil de mensen die de moeite hebben genomen om mijn portemonnee langs te brengen nogmaals hartelijk bedanken. Door de chaos van die ochtend ben ik helemaal vergeten het adres van deze mensen te vragen, zodat ik ze nog een kleinigheidje geven kan als bedankje... Dus mocht er iemand via via horen van dit verhaal via deze mensen..ik hoor het graag!

1 + 2 = 3 bekeuringen

2010-02-04T13:32:00.014+01:00

Na een dag skiën is niets lekkerder om snel terug te gaan naar je appartement om je daar van je ski kleren te ontdoen en lekker met iedereen wat te borrelen. Zo ook op maandag...we waren lekker wezen skiën in St. Johann. Remco was al eerder naar huis gegaan met de kids omdat zij moe waren en ik reed met Peter en Marit mee terug. Omdat wij zonder navigatie reden, was het even zoeken hoe we terug moesten komen en na wat aan sightseeing te hebben gedaan waren daar weer de bordjes Walchsee! Vol gas reed Peter dan ook richting ons appartement...totdat er ineens een agent op de weg stond die ons liet stoppen. We waren gelaserd en hadden 18 km te hard gereden...na alle papieren gecheckt te hebben kregen we een bekeuring van 25 euro die we meteen moesten afrekenen. (gelukkig had Peter geld bij zich!) We konden er stiekem best een beetje om lachen; de bekeuringen in Nederland voor 18 km te hard liggen vele malen hoger.

Woensdag besluiten Marit en ik samen wat te gaan skiën en we bedenken daar dat het misschien wel goedkoper is als we tussen de middag bij de MacDonalds wat eten in plaats van op de berg. Omdat Bart en Shanna er ook waren, hebben we hun auto geleend, want die had navigatie. Ik had alleen mij rijbewijs niet bij me, maar na onze bekeuring van 2 dagen eerder zouden we goed op onze snelheid letten...dan was er ook niets aan de hand....toch?!

En inderdaad...bij de Mac waren we maar 10 euro samen kwijt en we hadden heerlijk gegeten...(op de berg ben je minimaal 15-20 euro per persoon kwijt) Ook was er nog een Lidl waar we goedkoop nog wat lekkere dingetjes konden kopen en Marit kocht bij een schoenenwinkel een paar schoenen voor Manou die 50% afgeprijsd waren...helemaal in onze nopjes reden we terug naar het appartement.

Steeds keken we naar de snelheidborden om er zeker van te zijn dat we niet te hard reden...net op het moment dat Marit zei dat ik hier volgens haar geen 80, maar 60 mocht rijden was het te laat...we werden van de weg gehaald door een agent. Hij gaf ons te kennen dat we veel te hard reden...22 km te hard om precies te zijn... We hadden blijkbaar een bord gemist..! (hij stond er inderdaad wel degelijk...het was namelijk een bord met een plaatsnaam en dat betekend 50 km..) De agent vroeg onze papieren en toen hadden we het volgende probleem...ik had geen rijbewijs bij me...half in de slappe lach omdat het ons weer was overkomen, probeerden we de agent te vertellen dat ik geen rijbewijs bij me had...hij vertelde nog even dat dat daar in Ebbs wel de gewoonte was...ik vroeg nog of ik hem mocht halen, maar nee...Toen vroeg hij naar de papieren van de auto...ik belde Bart om te vragen waar hij die bewaarde in de auto en die zei doodleuk dat hij überhaupt geen papieren bij zich had! Oei! De agent begon eerst de bekeuring voor het te hard rijden uit te schrijven...weer 25 euro! Toen kregen we er nog eentje omdat we geen papieren bij ons hadden...20 euro...in totaal dus 45 euro...(wat een koopje he ;-))... En ook dit bedrag moest meteen weer betaald worden...alleen toen diende zich het laatste probleem aan...we hadden nog maar 30 euro over...De agent zei nog dat we konden pinnen bij de bank waar we dichtbij stonden (heel slim van ze!), maar zowel Marit als ik hadden geen pas bij ons. Weer Bart gebeld en die heeft ons uiteindelijk geld gebracht...

In de tijd dat wij stonden te wachten op Bart (we zaten ongeveer 20 minuten vanaf ons appartement en Bart moest weerde auto van Peter lenen met de navigatie van Remco, dus je kan je voorstellen dat het allemaal even duurde) hebben wij ons maar wat vermaakt met de agent. Nadat wij verteld hadden dat het al de 2e keer was in 2 dagen, moest de agent dit natuurlijk al lachend delen met al zijn collega's. Er was zelfs een agent die vroeg of op de foto wilden met een paar handboeien om... Natuurlijk hebben we ook wat foto's geschoten en ook al hebben we niet zo goedkoop kunnen eten als we dachten...we hebben zoveel lol gehad dat dat het allemaal weer goed gemaakt heeft...nog steeds als we een Mac tegenkomen en Marit en ik kijken elkaar aan...beginnen we te lachen!

Een weekje wintersport...

2010-01-31T18:41:00.008+01:00

Het is alweer voorbij...een weekje wintersport! zaterdag 23 januari om 5.30 uur vertrokken we met 4 auto's op weg naar Oostenrijk. Na 2 files verzoorzaakt door 2 heftige ongelukken kwamen we rond 15.30 uur aan in Oostenrijk.

We zijn met een grote groep geweest: 14 volwassen en 7 kinderen en ondanks deze grote groep is er de hele vakantie geen onvertogen woord gevallen!

Djem vond de sneeuw heerlijk! Opa heeft meteen bij aankomst skies gehuurd voor Djem om de volgende dag meteen te kunnen skiën. Verder heeft ze heerlijk kunnen sleeën en gezwommen in het zwembad van ons hotel. Kane vond de sneeuw en dan voornamelijk de kou helemaal niet leuk. Steeds weer had hij last van koude handjes omdat hij zijn wantjes niet aan zijn handen liet zitten. Dus toen het 2 dagen later hard begon te sneeuwen hebben we Kane lekker 'thuis' gelaten. Want ook dit jaar hadden we weer vootreffelijke sneeuw!! We hebben wel eens jaren gehad dat we aankwamen en alles gewoon groen was, maar nu was het zoals het hoorde: WIT!

Remco en ik hebben ook lekker kunnen skiën. Samen met Marit ben ik ook 2 dagen gaan skiën, wat de nodige lol opleverde. Zo waren we op een berg waar we niet zo heel vaak skiën de weg een beetje kwijt en dachten we goedkoop bij de MacDonalds te eten, wat ons een bekeuring opleverde! (daar in mijn volgende blog meer over)

Helaas is de week alweer voorbij...we hadden er zo nog wel een week aan willen plakken...mijn schoonzusje die inmiddels 37 weken zwanger is, is ook meegeweest en de beeb is gelukkig gewoon blijven zitten... ;-) Ik ben benieuwd wanneer ons kleine nichtje zich gaat aanmelden!

Al met al een zeer geslaagde wintersportvakantie en we kijken alweer uit naar volgend jaar! :D
En hier een kleine impressie van mijn kleine meid op de skies!

De dood...

2010-01-21T14:15:00.008+01:00

Het is niet iets waar je graag over nadenkt...de dood... Helaas ontkom je er niet aan; het is onderdeel van het leven. Soms moeten er nou eenmaal dingen geregeld worden voor het moment dat...of overlijden er mensen in je omgeving.

Het is een heel dubbel gevoel; je bent net bevallen van je kindje...het mooiste wonder wat er is...alles is goed gegaan...maar toch is het belangrijk, hoe klein je kindje ook is, toch een verzekering af te sluiten voor het geval dát... Zo zit je dan enkele dagen na de geboorte van je kindje te bellen met de Dela.

Maar ook door mensen in je omgeving wordt je geconfronteerd met de dood...vrienden die vaders of moeders al op jonge leeftijd moeten missen. Een vriendin die dichtbij mij staat verloor in nog geen 3 jaar tijd haar zus en moeder...soms is het toch oneerlijk!

Djem is er de laatste weken ontzettend mee bezig. Zo vraagt ze regelmatig wanneer ik doodga en hoe oud zij dan is. En dat zij dan voor Kane zal zorgen. Ook heeft ze een geheel eigen beleving van hoe het eruit ziet als iemand doodgaat. ('nou mam...gewoon, dan val je op je rug met je armen op je buik en dan zijn je ogen dicht en dan ben je dood')

Natuurlijk praat ik er liever niet over, want ik wil er nog helemaal niet aan denken dat ik mijn kinderen op een dag ook zal missen, maar ik wil Djem ook niet een vervelend gevoel geven over de dood...daar is ze nog te jong voor. Dus hoe moeilijk het soms ook is, probeer ik antwoord te geven op haar vragen.. Als ze weer eens aankomt met de vraag hoe oud zij is als ik dood ga, zeg ik meestal dat ze dan al heel groot is...het heel groot zijn, heeft voor haar ook een andere beleving...('ben ik dan al 6 jaar mama?')

Afgelopen dinsdag nam ze het allemaal iets te letterlijk...ze zat met mijn moeder te kletsen, toen ze er weer ineens over begon... 'Oma, als jij dood gaat...ben ik al heel groot he?' Ook oma vindt het een vervelend onderwerp en om er vanaf te zijn gaf ze Djem gelijk... Djem dacht er nog eens diep over na en zei: 'Oma, als jij doodgaat ben ik denk ik wel 30!'. En vervolgens ging ze weer verder waar ze mee bezig was.

Oma dacht er nog even over na en kwam toen tot de conclusie dat dat eigenlijk niet zo heel erg zou zijn...in haar geval zou het dan betekenen dat ze ieder geval 81 jaar zou worden...

Ik vind het niet altijd leuk om zulke gesprekken te voeren met mijn 4-jarige dochter. Ik vind dat ze nog helemaal niet bezig hoeft te zijn met de dood.

Gelukkig heeft de dood in haar belevingswereld nog niet zo veel betekenis...('mama, als opa Arie doodgaat, dan gaat ie naar de hemel. En daar zijn dan nog meer oude meneertjes en dan gaat ie gewoon met alle oude meneertjes in de hemel spelen!')

HOERA! Finn 2 jaar!

2010-01-18T10:37:00.007+01:00

Afgelopen zaterdag is mijn lieve neefje Finn alweer 2 jaar geworden...het is alweer 2 jaar geleden dat ik bij zijn geboorte mocht zijn...jeetje...de tijd gaat zo snel!

En wat is nou het mooiste kadootje wat een jongetje van 2 krijgen kan? Ja! Een vader...en niet eentje omdat ie toevallig biologisch gezien de vader is...nee, een échte...die voor hem zorgt, van hem houdt en naast zijn bedje staan als Finn midden in de nacht verdrietig is...en die heeft Finn gekregen..!

Zwemles!

2010-01-10T13:47:00.009+01:00

Afgelopen donderdag was het dan zover: Djem haar eerste zwemles!

Al de hele dag was ze hyper...wanneer we nou eindelijk naar het zwembad gingen. Omdat haar klasgenootje Romy een klasje eerder zwemt, zijn we er lekker op tijd naartoe gegaan, zodat ze Romy ook nog even kon zien zwemmen.

Van achter het raam ziet ze Romy zwemmen in het kleine zwembad (lees: aquarium) en hoe langer ze kijkt hoe liever zij ook het water in wil. Eindelijk is het dan zover; ze mag zich omkleden, kurken om doen en op de rand van het bad gaan zitten.

Mama gaat weer terug en van achter het glas kijken we toe hoe Djem haar eerste zwemles heeft. En wat doet ze het goed! Met nog 2 kindjes in het klasje is het lekker overzichtelijk en heeft Juf Maria alle aandacht voor de kids.

Ze krijgen water in hun gezicht gespat, moeten leren goed te knipperen met de ogen, leren op hun rug te drijven, te trappelen in het water en vanaf de kant in het water te springen. Dan zou je denken dat als je voor het eerst zwemles hebt, je een beetje bang bent zo ineens het water in te springen. De twee kindjes die haar voorgaan vragen dan ook om een handje van de juf. Maar Djem niet hoor: 1-2-3 PLONS! Het kleinste kindje uit de groep maakt de grootste sprong. Even koppie onder en dan met een grote grijns weer bovenkomen...

Na 45 minuten is haar les om...bibberend en blauw van de kou vang ik haar op en kan ze lekker gaan douchen..! Maar ze vond het leuk, erg leuk en volgende week mag ze weer. :-)

Herinneringen: Hamsters

2010-01-04T09:00:00.003+01:00

Soms zijn er wel eens gesprekken waarbij een bepaald woord een herinnering oproept. Zo zaten we tweede Kerstdag bij mijn schoonouders toen het over hamsters ging...

Ik denk dat het alweer zo'n 9 jaar geleden is dat ik met mijn schoonmoeder en schoonzusje naar Ranzijn ging...we zouden eigenlijk gewoon wat gaan shoppen in Doe-Mere, maar alles was dicht. Alleen Ranzijn was open, dus natuurlijk moesten we daarheen.

Op de dierenafdeling hadden ze van die schattige Russische dwerghamsters...mijn schoonzusje had bedacht dat ze graag een hamster wilde...eigenlijk vond ik dat ook wel een leuk idee, dus we zouden er allebei eentje nemen: een mannetje en een vrouwtje: leuk! Dan krijgen ze jonkies..! Natuurlijk werden we gewaarschuwd dat zie beesten ontzettend snel nestjes konden krijgen, maar ach...leuk toch?!

En jonkies hebben ze gekregen...3 nesten van ongeveer 6-8 mini hamstertjes. Ontzettend schattig en bij het eerste nestje waren we nog erg enthousiast en konden we ze makkelijk kwijt aan anderen. Maar bij het 3e nestjes was de enthousiasme zo goed als verdwenen.

Bij mijn schoonouders in huis stonden ongeveer overal glazen hokken met hamsters erin. Inmiddels had iedereen in onze omgeving die een hamster wilde, een hamster van ons. Die beesten kunnen klimmen en springen en zo ontsnapte er wel eens eentje uit zijn hok....'s avonds in bed hoorde je het beest in de kamer lopen, klimmen en zelfs onder het dekbed voelden we hem lopen!

In eerste instantie had ik 2 hamsters mee naar huis genomen...twee van hetzelfde geslacht. (slim bedacht toch...anders zouden we binnen no time weer nestjes met jonkies hebben!) Maar die maakten elkaar af, dus hebben we ze uit elkaar gehaald. Aangezien het natuurlijk nachtdiertjes zijn, begon mijn Beesje (jaja, zo heb ik hem naar genoemd) tot leven te komen. In zijn rad draaide hij de hele nacht rondjes...aangezien het radje zo lekker piepte, haalde ik voor ik ging slapen het radje eruit. Maar dat was voor Beesje ook niet echt leuk, dus maar weer een nieuw radje gekocht, in de hoop dat ie niet zo piepen.

Beesje werd ouder, de hamsters bij mijn schoonouders werden ook steeds minder (geen idee hoe dat kon!) en mijn moeder vond dat ik hem als ik het huis zou uitgaan, wat dat jaar zou gebeuren, mee moest nemen. Op een gegeven moment ging ie raar lopen. Het leek wel alsof het zaakje tussen zijn pootjes groter was dan zijn achterpootjes..! Met Beesje in een kartonnen doosje ben ik nog even met hem bij de dierenarts geweest om te vragen wat dat kon zijn. De dierenarts reageerde eigenlijk heel laconiek en dacht dat het de ouderdom of iets was. Wij dachten meer aan een tumor.

In één van zijn laatste weken, toen ie al helemaal niet zo lekker meer kon lopen, vond mijn moeder hem half zwemmend in zijn bakje water. Hij was gevallen en omdat ie zo topzwaar was, kon ie niet meer overeind komen. Mijn moeder heeft hem gedroogd en opgewarmd en zo is hij toch weer een beetje bijgekomen.

Uiteindelijk was Beesje ruim 2 jaar toen ie op een dag levenloos in zijn hok lag...hij was één van de laatste van zijn nestje die overleed. Ik heb hem nooit mee hoeven verhuizen toen ik het huis uitging... ;-)

Mochten Djem en Kane ooit hamsters willen dan hebben ze een probleem. Hier in huis komen geen hamsters meer en al helemaal geen stelletje van een mannetje en een vrouwtje! ;-)

Gelukkig Nieuwjaar!

2010-01-02T10:13:00.003+01:00

Ik wens iedereen een heel gelukkig en vooral gezond 2010! Op naar weer een heel nieuw jaar! :-D

Helaas was het voor Kane geen goed einde van het oude jaar...Hij luidde het oude jaar uit en begint het nieuwe jaar met een dubbele oorontsteking en een keelontsteking.

Dinsdag hadden we een kinderverjaardag en daar was hij al wat hangerig en snotterig. Hij wilde niet eten en dus hebben we hem daar lekker in bed gelegd. Toen we 's avonds weer naar huis gingen, was hij goed aan het gloeien. Daarna waren eigenlijk alle nachten een drama met veel huilen en wakker zijn.

Op oudejaarsavond was de koorts nog steeds niet minder geworden en tegen 22.00 uur wilde Kane eindelijk pas een beetje slapen. Djem wilde graag vuurwerk zien dus die was om 00.00 uur lekker wakker en Kane sliep door alles heen. Tegen de tijd dat ik eens naar bed ging, werd meneer natuurlijk weer wakker.

Ook nieuwjaarsdag was een dag met koorts en toen hij zaterdagmorgen om half 9 40.1 graden koorts had, gemeten aan het oor, de 5e dag koorts, heb ik een afspraak gemaakt bij de huisartsenpost. En daar bleek al snel waarom hij zich niet lekker voelde: een dubbele oorontsteking en een keelontsteking. Hij heeft er een kuurtje voor gekregen en hopelijk voelt hij zich snel beter.

Djem en Kane zijn allebei kinderen die in de winter veel last van de oren hebben. Gelukkig is Djem er voor een groot gedeelte overheen gegroeid en nu ze goed kan aangeven dat ze pijn in haar oortje heeft, sprayen we meteen goed met neusspray. Exact 3 jaar geleden zaten we in hetzelfde weekend bij de huisartsenpost met Djem, die precies hetzelfde had als Kane nu.

Hopelijk groeit ook Kane net zoals zijn zus snel over het oren probleem heen!

Bijzonder...

2009-12-22T09:00:00.007+01:00

Elk jaar besef ik me weer hoe bijzonder het is om de eerste kerstdag te mogen vieren bij mijn opa en oma. Ik weet niet beter dan dat ik op eerste Kerstdag met de rest van de familie bij mijn opa en oma (van mijn moeders kant) eet... We hebben wel bij hun thuis gegeten, zijn ook een aantal jaren uit eten geweest en de laatste jaren eten we weer bij hun thuis... Dit jaar zal het laatste jaar zijn; ze zijn 84 en 80 jaar...juist daarom besef ik me juist weer hoe bijzonder het is....

Het is überhaupt bijzonder om opa's en oma's te hebben. Toen ik werd geboren had ik van beide kanten mijn opa's en oma's. Ik had zelfs 3! overgrootmoeders...de laatste is gestorven in 1998 op 97 jarige leeftijd.

Eigenlijk dacht (lees: hoopte) ik dat mijn opa's en oma's niet dood zouden gaan... Die arrogantie krijg je als je eigenlijk niet beter weet dan dat je opa's en oma's er 'gewoon' zijn. Op 25 juni 2006 is de opa van mijn vaders kant overleden en toen besefte ik het ineens...zij hebben niet het eeuwige leven! Toch heb ik het voorrecht gehad om tot op mijn 25e jaar mijn beide opa's en oma's te mogen hebben.

En dan dit jaar voor het laatst 'echt' kerst vieren met opa en oma...dat is wel een beetje een rare gedacht....maar dat we er na dit jaar misschien niet meer eten, wil natuurlijk niet zeggen dat we er die eerste kerstdag niet zullen komen!

Mijn lieve opa en oma waar we elk jaar kerst mee vieren...

Mijn andere lieve oma (omi) en opa...

Mijn lieve oop... (+ 25-06-2006)

Kerstdiner met sneeuw!

2009-12-19T19:52:00.003+01:00

Afgelopen donderdag had Djem haar allereerste kerstdiner op school! In haar mooie kerstjurk en haar haartjes mooi in de krul in de sneeuw op weg naar school..! Alle kindjes in de klas zagen er mooi uit en hadden zich opgedofd voor het kerstdiner...ook Juf Renee en Juf Elly en de hulpmoeders.

Djem vond het in eerste instantie wel een beetje raar dat ze in het donker naar school moest. Maar een hulpmoeder vertelde me dat toen ik weg was, mevrouw al snel helemaal los kwam en de clown uithing! Ook hebben ze een voorstellen bekeken over de geboorte van het kindje Jezus.

Helemaal speciaal was het natuurlijk dat het juist donderdag sneeuwde...een echt wit kerstdiner!

Op de terugweg mocht ze op de slee bij klasgenootje Nick.
Het was een geslaagd eerste kerstdiner voor Djem op school...hier een aantal foto's van die avond.

Gewoon even...

2009-12-14T19:59:00.010+01:00

Gewoon even wat kiekjes van mijn liefjes...

Papa en Djem....

Ondeugende Kane....

Mooie Djem...

Voor meer foto's...kijk op de site van Djem en Kane! Er staan weer nieuwe foto's op!

http://www.djemvanderbeek.nl/ - http://www.kanevanderbeek.nl/

Dag Sinterklaasje...

2009-12-06T11:02:00.004+01:00

Zo..! Hij is weer weg: de goede, oude Sint!

We hebben gisteren een gezellige Sinterklaasavond gehad met de opa's en oma's en tantes van beide kanten. Ook Sinterklaas is nog even gezellig langsgeweest om de kadootjes persoonlijk af te geven, samen met twee van zijn Pieten.

Uit zijn grote, rode boek wist de Sint wel het een en ander te vertellen over Djem. Maar ook Michiel en Rebecca kwamen ter sprake bij de Sint.

Zodra Sinterklaas de deur weer uit was en alle kado's in de huiskamer gelegd werden, stortte Djem zich er op. Ze weet namelijk precies op welk kado haar naam geschreven stond en wist die dus feilloos te vinden. Ook Kane had de smaak te pakken...hij pakte zo'n beetje alle kadootjes om deze eigenhandig open te maken! :-D Finn wachtte netjes totdat iemand hem een kadootje gaf met zijn naam erop!

Alle kids zijn echt schandalig verwend! Djem heeft zoveel gekregen dat ze niet eens meer kan opnoemen wat allemaal.

En nu? Nu is de Sint terug naar Spanje. Mama hoeft er niet meer aan te denken voor het slapen gaan de schoen van Djem nog even snel te voorzien van een kadootje. Djem weet dat Sinterklaas weer naar Spanje is, maar dat weerhoudt haar er niet van nog steeds uit volle borst Sinterklaas liedjes te zingen. Het wordt dus tijd dat Djem wat kerstliedjes gaat leren. Want met het vertrek van Sinterklaas lijkt het wel alsof de radiostations een vrijbrief hebben gekregen om gelijk weer kerstliedjes te draaien... :-)